Joli(e)sWorld :: JiroWorld

Pauze

2010-08-16T17:04:00.001+02:00

Deze weblog gaat op permanente pauze.

De komende tijd wordt alle inhoud geleidelijk aan gewist. Dus lees het nog even na nu het nog kan.

Updates over mijn activisme en kunst bezigheden, zijn alleen nog op mijn reguliere site via de nieuws pagina te lezen.

---

Queer Dadaïsme

2008-09-07T16:56:00.005+02:00

Afgelopen zaterdag mocht ik in verband met het Female Masculinities seminar een performance houden voor voornamelijk academisch geïnteresseerden. Normaal zijn mijn performances louter ludiek omdat ik vooral optreed in kraakpanden of op andere plekken waar een duidelijke en eenduidige activistische boodschap nodig is. Maar eigenlijk... zou ik liever meer Laurie Anderson achtige dingen doen. Meer poezie, meer ambiguïteit, meer dissociatie. En voor dit publiek kon dat.
Bijgaand treft u de foto's van mijn dadaïstische uitspatting, inclusief banaan, opblaaspop en Queer Theory tekst. Ikzelf had mijzelf in nerdy lerarenoutfit gehesen en droeg teksten voor zoals deze:
"You know, for every dollar a man makes, a woman makes 63 cents. Now, fifty years ago that was 62 cents. So, with that kind of luck, it'll be the year 3,888 before women make one buck."
En deze:
"Ladies and gentlemen, and others...: what you are observing here are magnified examples or facsimiles of human sperm.
Generation after generation of these tiny creatures have sacrificed themselves in their persistent, often futile, attempt to transport the basic male genetic code. But where is this information coming from? They have no eyes. No ears.
Yet some of them already know that they will be bald.
Over half of them will end up as women.
Four hundred million living creatures, all knowing precisely the same thing - carbon copies of each other in a Kamikaze race against the clock.
Some of you may be surprised to learn that if a sperm were the size of a salmon it would be swimming its seven-inch journey at 500 miles per hour.
If a sperm were the size of a whale, however, it would be traveling at 15,000 miles per hour, or Mach 20. Now imagine, if you will, four hundred million blind and desperate sperm whales departing from the Pacific coast of North America swimming at 15,000 mph and arriving in Japanese coastal waters in just under 45 minutes.
How would they be received?..."
Aan het eind van mijn 'lezing' trok ik de opblaas-leerlinge een superheldenmaskertje aan en een kleine cape en liet haar door het luchtruim vliegen. Ik vraag me af of het publiek begreep dat ik hiermee de geseksualiseerde blonde vrouw tot superheldin wilde verheffen.
Hm... Ik denk het niet.
Maar we geven niet op.

"Have a good time" by The Brand New Heavies

Leven tussen grenzen

2008-06-27T22:19:00.002+02:00

De documentaire "Leven tussen grenzen" gemaakt door Maja Mirkovic & Tomas Parinussa is (ondanks de wat tenenkrommende titel) goed. Boven verwachting goed.
Dit documentair portret over Fergus (een transman) en mijzelf (een transgender) is zeer genuanceerd. Het zit goed in elkaar en is beurtelings ontroerend, amusant, diepgravend en verrassend.
Ik heb er van harte mijn fiat aan gegeven. Maja en Thomas hebben werkelijk goed begrepen waar voor mij (en Fergus) de essentie zit in het hele gender onderzoekings proces en zij hebben ontzettend goed onze meest typerende uitspraken tegenover elkaar kunnen zetten waardoor onze overeenkomsten en verschillen goed tot uitdrukking komen. De film maakt vooral duidelijk waar het VU ziekenhuis de fout in gaat. Het opleggen van een standaard, aan mensen die hun persoonlijke gender proberen vorm te geven, werkt averechts.
De komende tijd zullen de twee jonge filmmakers proberen dit werk op zoveel mogelijk filmfestivals te laten vertonen. Een engels ondertitelde versie is in de maak.
Een aantal van u is te zien in de film omdat er ook opnames tussen zitten van feesten in De Peper en het Testo Theekransje bij mij thuis. Dus: houdt de release in de gaten.
Dit is de eerste nederlandse produktie die een gekleurd beeld geeft van de verscheidenheid binnen transgenderisme. De film zou verplichte kost moeten zijn voor mensen in het hulpverlenende circuit en voor íeder ander die interesse heeft in variatie en dat wat afwijkt van 't bekende.

"I think I need a new heart" by The Magnetic Fields

Brixton III

2008-03-12T11:38:00.003+01:00

Vanavond tijdens de uitzending van Radio Noodles zal ik kort stilstaan bij de dood van Brixton en de tragiek ervan.
Ik zal ook speciaal voor haar een nummer draaien.
Ik ben in de rouw om iets dat al meer dan anderhalf jaar geleden gebeurd is. Dat is zo surrealistisch. Het is ontstellend. En het baart me zorgen: als queer mensen zó dungezaaid zijn en zó ver van elkaar wonen, is het lastig te weten wat er met hen gebeurt.
Ik heb wel contacten met heel veel transgender- en queer gemeenschappen in deze wereld, maar meestal ken ik van die gemeenschappen maar 1 individu. Dat zijn vaak de sleutelfiguren. Als die verdwijnen, worden we ruw uitelkaar gescheurd.
En de Dood is wel de ruwste scheuring.

"Pagan Poetry" by Björk

Brixton II

2008-03-07T22:40:00.002+01:00

Anekdoten ter nagedachtenis aan Brixton Brady †

- - -

"Jij zou een hele democratische regisseur kunnen worden" zei Brixton.
"Nou" zei ik "ik ben helemaal niet goed in films maken... Eigenlijk kan ik niets heel goed. Ik kan bijna alles, maar al dat alles kan ik maar een beetje."
"Dat is toch goed?"
"Helemaal niet..! Ik denk eigenlijk... sommige mensen die kunnen maar 1 ding en dat kunnen ze dan heel goed. Die hebben veel makkelijker succes. Het maakt niet eens uit wát je dan kunt denk ik."
"Hm.... Nee. Ik kan je een voorbeeld geven van een compleet waardeloos talent! " zei Brixton lachend, schalks kijkend.
"Oh? Dat kan ik me niet voorstellen..."
"Nee? Echt niet? Denk je dat je met elk talent kan slagen?
"Ja!" zei ik vol overtuiging.
"Nou..." zei Brixton "Let op: ik heb zelf een volkomen uniek en volkomen nutteloos talent. Ik ben soms stylist voor modezaken en er is 1 ontwerper die vooral werkte in de jaren 40 in Engeland. Hij was zelf half chinees en een echte haute couture specialist. Hij ontwierp vooral mantelpakken voor gegoede dames en hij maakt deze ook zelf. Voordat hij deze kleding verkocht, sloeg hij deze op in zijn depot. Bij dat depot moet iets rondgewaard hebben, een vreemd stofje of misschien behandelde hij het textiel met een vreemde mix. Want ik bezit het onfeilbare talent om zijn kleding op geur te herkennen. Ik heb het nooit mis. Het is altijd raak. Ook nu na 60 jaar nog."
Ik was sprakeloos "Ja, je hebt wel gelijk denk ik" en er verscheen een diepe rimpel in mijn voorhoofd.
"Ja!" lachte Brixton "bedenk dáár maar eens een toepassing voor!"

- - -

Brixton en ik zitten te kijken naar de film "100% woman" over de transseksuele mountainbiker Michelle Dumaresq die veel protesten van andere vrouwen te verduren krijgt tijdens kampioenschappen. Het is een goede documentaire en we kijken geboeid.
Op een gegeven moment komt Missy "Missile" Giove in beeld. Zij is de enige lesbische rijdster en een zeer knappe verschijning. Men vraagt haar wat ze van een transseksuele vrouw in de race vindt en of die niet een te groot voordeel heeft, fysiek gesproken. Ze lacht en zegt dat dit onzin is, gebaseerd op vooroordelen en "I love her to bits, but in the race I'm gonna kick her ass". De hele zaal lacht en zwijmelt.
En Brixton verzucht "Oh my god... This is bicyle porn..."
Ik schiet in de lach.

- - -

"Zo... dus jij kent Del LaGrace Volcano heel goed?"
"Ja" zegt Brixton "we zien elkaar bijna elke dag."
"Hoe heb je hem ontmoet?"
"Via een expositie van een kunstenaar die ik erg bewonder... Hans heet 'ie."
"Oh... wacht..." zeg ik "zit die niet toevallig ook in Venus Boyz?"
"Ja! En ik zit er ook in!"
"Echt waar?? Maar waar in de film dan?"
"Eh..." zegt Brixton "Ik geloof dat je alleen maar heel kort mijn rug ziet en ik ben Hans aan het opmaken en dan zeg ik geloof ik iets doms, over wc-papier ofzo..."
Ik lach. Dat is Brixton weer. Zo bescheiden, grappig en soms onhandig. Maar ondertussen heeft ze het ene spannende verhaal na het andere.
Zo vervolgt ze "nadat ik Del leerde kennen, klikte het zo goed tussen ons dat ik een soort van assistent van hem ben geworden. En voor bepaalde zaken (ik kan hier niet zeggen welke - Joli) heb ik geleerd zijn handtekening precies na te kunnen maken. Ik moest van hem weken erop oefenen!"
Ik werd er wild enthousiast van, wat een gaaf verhaal!
Later die week kreeg ik een grappige ingeving. Ik kocht "The Drag King Book" en ik vroeg Brixton of zij het voor mij wilde signeren... met de handtekening van Del LaGrace Volcano. Ze twijfelde maar heeft het toch gedaan.
Dat is nu dus het laatste dat ik hier nog van haar heb. Het enige tastbare.
Een handtekening met een andere naam in een boek ergens in een doos in het donker.

"Every Day is like Sundays" by Morrissey

Brixton

2008-03-05T01:41:00.004+01:00

Dit jaar zou ik voor het eerst naar Transfabulous gaan en dat zou ik gaan doen omdat ik Brixton weer wilde zien. Maar bij een zoektocht net naar haar op internet stuitte ik op een verschrikkelijk bericht.
"On Monday 18 September 2006, our dearest friend Brixton Brady was killed by a Lorry here in London whilst going to work on her bicycle."
"...Brixton was a queer anarchist with a strong sense of justice. Brixton was a rolling stone. She rode a vintage motorcycle from Germany to London wearing white silk pyjamas and a pair of goggles. Brixton was a frequent flyer. She wore a dress made of balloons.
To be with Brixton Brady was to enter another, much more magical world than our own. Clothes were put together so they could become friends. Action Men grew wings, food was mostly sweet and tea was always served in exquisite cups and saucers. Things were beautiful..."
Godverdomme. De dood kan te banaal zijn.
Ik heb maar een week intensief met haar opgetrokken in 2005 in Hamburg op een filmfestival waar we allebei te gast waren, maar ze heeft zoveel bij me losgemaakt en me over zoveel dingen laten nadenken die me nu nog steeds bezighouden. Mijn probleem dat ik nu meer tijd besteedt aan werk dan aan kunst; het feit dat ik net als zij rare nutteloze talenten heb; het feit dat ik met haar zou gaan samenwerken; ons "Christmas Scheme" waar we plannetjes over smeedden; het feit dat ze zei "ik geloof totaal niet in gender, volgens mij bestaat het helemaal niet" en... het feit dat we absoluut elkaar weer zouden gaan zien. Het is nooit gebeurd.
Brixton? Waar ben je nu?
Hoe is het daar? Ik wil je zien!
Ik lees nu al je emails uit 2005 en 2006 nog na, opnieuw, steeds opnieuw. Ik lach bij wat je zegt. Je was zo heerlijk. En we zouden elkaar in april weer zien, maar ik had geen geld meer over want ik moest naar Japan en jij zei dat ik dat dan maar moest doen, want we zouden elkaar nog wel zien. En toen was het te laat. Ik heb je toen nog eenmaal gemaild maar kreeg geen antwoord... Ik heb begrepen dat je lichaam nu in Nieuw Zeeland ligt. Ik zal erheen gaan, al is het het laatste dat ik doe.
Ik kan het niet geloven: ik wilde dit jaar naar transfabulous gaan om jou te zien. En nu ben je dood :-(
Ik kan het niet geloven. Zo'n onvervulde belofte.
Ik denk dat ik wel nooit meer iemand zal ontmoeten bij wie ik me zo comfortabel en geinspireerd zal voelen als bij jou.

Foto: Ik, Brixton en regisseur Ingo bij de Lesbisch Schwuele Filmtage Hamburg 2005.

we are made to bleed
and scab and heal and bleed again
and turn every scar into a joke
we are made to fight
and fuck and talk and fight again
and sit around and laugh until we choke
sit around and laugh until we choke "Buildings And Bridges" Ani DiFranco

"I'm really a drag queen" - Brixton Brady 2006.

"Buildings And Bridges" by Ani DiFranco

Transgender Babyshower

2008-02-06T17:01:00.000+01:00

Afgelopen zondag was een bijzondere dag.
Ik denk dat dit de dag was van 's werelds eerste Transgender Babyshower ooit, bij mij thuis. Ik had een tafel ingericht met hapjes en drankjes met het bord "Hormonenbar" erboven, links daarvan had ik een mixer neergezet met het bordje "GenderBlender" en ik had de teksten van geboorteslingers gemanipuleerd tot "Hoera, Geen meisje!" en "Hoera, Geen jongen!". Er zijn veel leuke mensen gekomen. Drie daarvan voerden zelfs spontaan een regressie toneelstukje op en hebben mij later ingewijd tot Zuster in de Orde van het Eeuwige Ongenoegen.
Voor mij was het hoogtepunt van de avond mijn eigen performance waarbij ik, onder de welluidende klanken van Tchaikovsky's "Sugerplum Fairy", als een goocheme goochelaar de testim-tubes uit de apotheekdoos toverde en mij na een korte striptease ermee insmeerde, onder het oog van iedereen die ik in de toekomst hoop te blijven zien.
Ik ben er zelf nog een beetje beduusd en emotioneel van en heb na vertrek van de laatste gasten nog zeker anderhalf uur door mijn huis lopen ijsberen, maar ik ben ook blij. Blij dat ik dit begin van mijn genderreis mocht delen met de aanwezigen.

Foto's door Jeroen.
"Beauty" by Ladytron

R Eject

2006-01-27T15:05:00.000+01:00

Ik ben er niet nee.
Want ik sta helendal en wel degelijk te exposeren tijdens het leukste schaduwfestival van Nederland (in de schaduw van het International Rotterdams Filmfestival): R Eject.
Gisteren al geopend (niet officieel want 'daar doen wij niet aan').
Dit vindt plaats in het voormalige Ter Meulen warenhuis (een bekend begrip voor weemoedige Rotterdammers).
Je kunt bij dit laagdrempelige gebeuren een maaltijd bestellen en al etende naar de experimentele filmpjes kijken, vandaag is er zelfs een transgender film programma dat op 3 februari wordt vervolgd met de prachtige documentaire "La Persona De Leo N".
Er is een bar, de toegang inclusief een 3-gangen menu kost 7,50, als je alleen film wilt zien kost dat 2,50. Da's geen geld voor een avondje uit!
Ik ben er niet alle dagen, doch zeker wel op de volgende data: Vr 27 januari, Do 2 februari en Vr 3 februari en Za 4 februari.
Het festival speelt zich af in de kelder van dit grote pand aan het Binnenwegplein tegenover boekengigant Donner - je komt er binnen via de oude Radio Modern deur (dus niet via de hoofdingang).

Behalve een sculptuur doen er ook 3 van mijn filmpjes mee in het programma maar ik weet zelf niet wanneer - dat is namenlijk afhankelijk van de sfeer in het publiek en hoe de 'Cinema Jockey' die inschat (!).
Dagelijks programma te vinden in rechter menu hier. Mijn computer sculptuur (hier onderaan):
En browse eens rustig rond voor de gezelligheid:www.roodkapje.org

De Effen Revolutie

2005-12-04T18:14:00.000+01:00

Graffiti kan mooi zijn. Het is in ieder geval te prefereren boven de doorgaans grijze randen van de Betuwelijn of het doodse van een Vinex wijk. Helaas verworden de meeste graffiti plekken echter tot een kakafonie van schreeuwerige eenheidsworst kolkend in een allesverzengende brei die meer op erwtensoep lijkt dan een kleurrijk statement.
Waarom moet graffiti altijd gekrabbel zijn? Of een kreet? Waarom is er niet 1 anarchist die gewoon eens een muurtje in een fijne effen kleur schildert? Grote oppervlakken in primaire matte effen kleuren zijn veel sprekender, stijlvoller en rustgevender. Dit idee kwam bij mij op toen ik in Kopenhagen rondliep:

Daar zijn de huizen niet zo heel bijzonder maar het feit dat elk individueel gebouw een eigen kleurtje heeft maakt het uiterlijk beslist apetijtelijk.
Bovendien... vraag ik me af: zóu het wel als graffiti beschouwd worden als je op een nacht besluit die lelijke grijze muur van de school vlakbij je over te schilderen met diep aquamarijn? Ik denk dat de kans groot is dat men er denkt dat het zo hoort. Op deze manier kunnen we de wereld gestaag omtoveren tot een uitgekiende en smaakvolle compositie.
De effen-kleuren-revolutie is aan ons! Wij kunnen de Erasmusbrug Yves Klein blauw schilderen en de dragende draden scharlaken rood!
Of zoek het eens dichter bij huis. Bij je buren kun je, nadat je er je werk hebt gedaan, een anoniem briefje ophangen met de mededeling "mevrouw, uw grenen schutting was te lelijk. Echt, daar moest iets aan gebeuren..."

"I Fought The Law" by The Clash

Joli(e)s praatje

2005-02-13T22:31:00.000+01:00

Joli(e) is weer eens op pad, dus komt en geniet en zet het in uw agenda:
Deze week Dinsdag 15 februari
in politiek cultureel centrum ACU, gelegen aan de Voorstraat 71 in de binnenstad van Utrecht.
Feministisch café: Feminisme in de kunst
"Feministische kunstenaars komen vanavond hun kunst laten zien en vertellen over het feministische of politieke aspekt er van.
Wat drijft hen om politieke kunst te maken? Wat is feministische kunst?
Wat willen ze precies uitdragen? En lukt dat eigenlijk ook?
Is kunst een goeie vorm van aktivisme?
Een multi-media kunstenaar (Joli(e)), en een beeldend kunstenares zullen hun antwoorden geven op deze vragen en in discussie gaan met het publiek."
Aanvang: 20:00 uur
Prijs: GRATIS

Geen smoesjes, allemaal komen!!

...

Hellepiealweerindestress!

2005-01-25T01:51:00.000+01:00

Ohneehetisweerzoverenmijnhaarzitnognieteensgoed!
Elkjaarweerdenkikdathetnogwelevenduurt maarneehoordankomthetweer endanmoetikweer; weerdieellenlangerijeninenindekounogwel zonderchocolademelkdingesspullen metdaarbijhetrisicozonderkaartjetemoetenvertrekken dooraldievervelendemensendienognieteensweten hoederegisseurshetenmaarwelindezelfderijstaanalsik enaldienareamsterdammersdieopjammertoonklagendnaarmekaarloeien omdathetnietinhunstadisgatverstelletjeegocentrischemalloten. Vorigjaardachtikdathetwelloszoulopenduskwamikpasom8uurindeochtendaan
maartoenstonderaleenrijdiezelfsomdehoekvandeschouwburgheenliep! Inhetverledenbehaalderesultatenbiedengeengarantievoordetoekomst.
Hetisergmaarikmoeterwelheenhetzuigtmenaarbinnen ikkangeenjaarzonderHETfestivalderfestivalsmetdeobscurefilms. Filmsdieonontbeerlijkzijninhetzelfverwerkelijkingsproces
ennuzitmijnhaarnogsteedsnietgoedhetiserg. Enikbenmaarzenuwachtigerenzenuwachtigerhethoudtnietop. Ikbennognietklaarmetuitkiezenopwelkedagenikzalgaan
enikhebnognieteenseenprogrammagidswatmoetiknou?

Beleef de paniek op het 34e International Film Festival Rotterdam of online.

...

Cultuur

2005-01-15T17:57:00.000+01:00

In Amerika is iets vreemds aan de hand. Nu is dat misschien geen nieuws. Maar toch.
Homoscenes over de gehele wereld nemen in veel cultuuruitingen een voorbeeld aan de Amerikaanse. Het lijkt me overduidelijk dat de Abba-verafgoding niet iets is dat apart in elk werelddeel onafhankelijk van elkaar steeds weer herontdekt wordt maar gewoonweg doorgegeven wordt van 'bear' naar 'twinkie' (amerikaanse termen). En Priscilla Queen Of The Desert is geen film die al te gemakkelijk naar de uithoeken van India zal raken, toch kent de roze scene haar daar.
Dat er ook grote internationale verschillen zijn, moest ik concluderen uit een bericht dat ik vandaag las.
Kort samengevat komt 't hierop neer: burgemeester Gavin Newsom van San Francisco gaat scheiden van zijn charmante vrouw en dat heeft nogal wat opwinding veroorzaakt. Links en rechts wordt er vooral gehamerd op de "virtues of commitment". Dit wordt onder andere duidelijk uit een brief van een homoman aan Newsom: "As a public official you had a responsibility to uphold the ideals that you purported to stand for, and you failed. You made your political career, at least somewhat, on the basis of the strength of your marriage. Now you are divorced. You have let down your constituents in your failure to maintain your own marriage. Your political career is now over. You should RESIGN your office and NEVER pursue a political career ever again."
Ik vind dat werkelijk verwijten van onvoorstelbare proporties. Of ben ik soms gek?
Opvallend genoeg zijn het vooral de homosuele en sappho-geörienteerde medemensen die Newsom aan de schandpaal nagelen.
Overigens is 't wel realistisch op te merken dat Newsoms scheiding een negatief discussiepunt op zou kunnen leveren binnen het debat van het nog te legaliseren homohuwelijk in de VS. Zo zou er gezegd kunnen worden "Gavin Newsom presided over more than 4,000 same-sex weddings early last year, but he couldn't keep his own together." Zijn scheiding zou aantonen hoe weinig waarde de Californiers eigenlijk aan het instituut Huwelijk hechten en waarom zou je nog iets legaliseren dat kennelijk niet voor eeuwig is? Ik zou dat echter al snel als een vuile discussietruc zien van de christenen en het niet Newsom zelf aanrekenen. Hij heeft potverdomme als individu toch zeker het recht te scheiden? Wat krijgen we nou?
Al met al zat ik met mijn oren te klapperen, met mijn oogleden te wuiven, met mijn tandjes te knarsen en met mijn tenen te krommen bij het lezen van dit alles. In Nederland ligt niemand er wakker van als mensen de besslissing nemen hun huwelijk te ontbinden; het wordt eerder als iets gezonds en eerlijks beschouwd. Ook is het persoonlijk leven van een politicus nou niet bepaald een blauwdruk voor zijn/haar toerekeningsvatbaarheid en/of beleid. Hoop ik althans.
En ach... kijk nu eens wat ik hier aantref. Wat een rampzalig geween. Alleen al de phrase "how our picture-perfect family was torn apart (!) by our sons revelation" is iets dat in Nederland toch hopelijk niet meer voor zal komen in voorlichtingsmateriaal.
En ze bedoelen het zo goed.

...

Hinderen

2005-01-14T19:43:00.000+01:00

In een hernieuwde poging zo weinig mogelijk lezers over te houden, toon ik hier een bewijs voor 1 van mijn stellingen: kinderen hinderen.
Het bewijs daarvoor was vandaag in de Volkskrant te lezen onder de kop "Aantal armen met baan neemt fors toe"
Met een beetje uitleg worden daarin 'Amerikaanse toestanden' beschreven:
"...In Nederland is een onderklasse van 'werkende armen' ontstaan. Het aantal huishoudens met een baan dat langdurig een inkomen rond het minimum heeft, is sinds 1990 verdubbeld tot 250 duizend. Het betreft vooral zelfstandigen (met kinderen), allochtonen (met kinderen) en alleenstaande vrouwen met kinderen..."
De Volkskrant voegt daar nog de volgende opvallende paragraaf aan toe "Ook gescheiden vrouwen (met kinderen) lopen het risico arm te blijven, ondanks een baan. Kinderloze paren zijn bijna nooit werkend arm, net zo min als (kinderloze) weduwen, weduwnaars, ouderen en gescheiden mannen."
Ziet u nou wel?
Als je niet onder de armoedegrens wilt leven en nog 'n beetje ademen wilt, kun je beter geen koters werpen.
Tenzij je ze wegwerpt natuurlijk.

...

Grrr

2005-01-13T13:43:00.000+01:00

Kennelijk zijn de meeste mensen die dit weblog lezen bang voor functioneel bloot, want er werd nauwelijks gereageerd op de feminisme-entry van 5 januari. Ik zal 't nu even duidelijk zeggen: preutse mensen kunnen maar beter meteen opdonderen.
Zo, hebben we dat ook weer gehad.
Nu de kou uit de lucht is schakel ik weer over naar de orde van de dag. Ik wil even de geruchten uit de wereld helpen als zou ik een vriendelijke dierenliefhebber zijn met een warme inborst. Die berichten zijn totaal uit de lucht gegrepen. Ik ben niet aardig. Ik ontken alles.

...

Piraat in zicht

2005-01-12T17:44:00.000+01:00

Deze middag ging ik de deur uit om Piraat (zie gisteren) te zoeken. Ik keek onder alle auto's. Niets. De wind blies mijn opgeschoren hoofd mijn jas in. Ik speurde alle struiken af en toen ik op mijn knieën voor een kliko lag kwam daar ineens Piraat doodleuk langs me heen lopen. Polshoogte nemen. Hij (zij?) zag er goed uit. Zijn pootje bewoog normaal. Alleen had hij nog steeds 1 oog, maar dat was toch ook niet nieuw meer. Hij leek ineens niet meer op een verdwaalde kat. Hij heeft wel een vreemd pluimpje aan zijn staart. Ongeveer een half uur lang heb ik nog geprobeerd hem naar mijn huis te krijgen (lokken met vis, in een doos duwen) maar hij wilde echt niet en 'em in zijn nekvel pakken durfde ik niet aan vanwege mijn onervarenheid en allerlei tegenstrijdige berichten op internet. Piraat is ontzettend tam. Hij zwerft nu rond mijn flat heen. Is dat een teken dat hij in de buurt woont?
Zojuist liep ik weer eens naar beneden omdat ik een foto van hem wilde maken. Ik zag hem niet. Maar ineens kwam hij van heel ver af op me af rennen. Heel romantisch. Poseren deed 'ie niet en hij wilde ook niet mee naar binnen maar geaaid worden wilde hij wel. Mijn handen zitten nu vol exceem maar het is het waard geweest:

Arm beest!

2005-01-11T17:30:00.000+01:00

Vanochtend werd ik niet wakker van de gebruikelijke heipalenherrie maar van een hevig gemiauw. Ik woon 3-hoog en geloof niet in vliegende katten dus moest 't beest op mijn galerij staan. Slaapdronken struikelde ik mijn slaapgat uit op weg naar de voordeur. Ik deed die open en zag toen drie dingen tegelijk: een verschrikt naar achteren vallende kat met 1 oog die op mijn welkomstmat gekotst had. 't Arme dier keek me beschaamd aan. Ik keek verbaasd van 't verminkte beestje naar het perfect ronde kwakje kots op mijn mat en nam aan dat de twee elkaar goed gekend hadden.
'Dat is vast van jou he?' De kat strompelde wat heen en weer en keek me miauwend aan, toen zag ik ook dat zijn linkerachterpoot misvormd was en hij er wel op liep maar flink uit evenwicht. 'Hoe kom jij in godsnaam hier terecht?' Het dier was bang dus liet ik het voor mijn deur zitten; hij wilde niet binnenkomen.
In mijn keuken vulde ik een schaaltje met water, zette dat op de galerij neer en deed de deur zachtjes dicht. Vanachter mijn huismerk-luxaflex bespiedde ik het beest dat we nu voorlopig maar 'Piraat' zullen noemen. Hoe kwam hij zo verminkt? Was hij van iemand op deze verdieping? Waarom heb ik 'em niet eerder gezien? Zijn oog was lang geleden dichtgegroeid dat was wel duidelijk.
Piraat dronk niet uit het bakje dus besloot ik vis klaar te maken en dat neer te zetten. Ik had ooit in een documentaire gezien dat je katten en honden nooit blikvoedsel moet geven dat het etiket 'kattenvoer' of 'hondenvoer' draagt. Blikvoedsel dat zogenaamd voor huisdieren is gefabriceerd is pure troep; daar gaat uw dier toch echt 4 tot 5 jaar eerder dood van. Neen, kokkerel liever zelf iets. Ik deed de deur weer open en haalde het water weg. De vis viel ook al niet in de smaak maar piraat hield wederom niet op met miauwen. Ik werd nu toch wel 'n beetje moe van 't beest en bedacht me dat hij misschien door een goedwillende buur op de verkeerde verdieping was beland. Alle galerijen hier zijn namenlijk afgesloten met een eigen deur. Ik nam aan dat de kat mij wel zou leiden naar de juiste verdieping dus trok ik mijn jas aan. Piraat liep achter me aan en wilde duidelijk weg hier. In het trappenhis volgde een spel van angstig wegvluchten en meewarig miauwen. Piraat wilde niet naar boven en niet naar beneden. Op een gegeven moment riep ik wanhopig 'Maar wat wil je nou?? Spreek toch Nederlands!' Ook dat hielp niet maar hij at nu wel de vis op. Ik bekeek het lang niet gewassen rode bandje om zijn nek. Er zat een belletje aan maar geen naam.
Piraat wilde weer naar buiten dus deed ik de deur open en ging weer naar mijn huis. Terwijl ik een stokbrood met kruidenboter klaarmaakte en het koffiezetapparaat gezellig wat pruttelde vatte ik het plan op Piraat in huis te nemen en overal posters op te hangen met een digitale foto en het onderschrift 'Is deze kat van u? Ophalen bij nr. 75' daarna moest ik hem aan de dierenambulance overdragen. Ik zou dolgraag zelf een kat willen maar ben allergisch en weet ook niet of ik 't aankan een eenogig mank dier onder mijn ogen te zien wegkwijnen. Nadat ik klaar was met eten keerde ik weer terug naar de buitendeur. Piraat zat gewoon nog op dezelfde plek alsof hij op me zat te wachten. Het was niet eenvoudig hem weer naar binnen te krijgen. Hij ging met me mee naar de derde verdieping maar was met geen mogelijkheid op de galerij te krijgen dus liet ik hem maar in het trappenhuis achter. Ik keerde huiswaarts. Na een tijdje moest ik een brief posten (en de deurmat met kattenkots weggooien) en ging op zoek naar Piraat. In de flat was hij niet meer. Doch na een tijdje vond ik hem buiten, slapend op een hoop takken. Het leek wel of het zijn vaste plekje was. Later heb ik nog geprobeerd hem naar de flat te krijgen maar hij is te snel voor me en vlucht steeds weg.
Wat moet ik nou doen?
Help!

Hier een vrolijk plaatje na een zielig verhaal (wordt vervolgd):

The Blob

2005-01-11T01:14:00.000+01:00

Verhip. Sinds 5 weken is er 5 kilogram meer Joli(e) bijgekomen in deze wereld. U denkt: van meer goeds moet alleen maar meer komen en dat begrijp ik best. Maar als je 1 meter 58 bent lijdt dat meer tot gepuf en gesteun dan tot een betere wereld. Om niet in een onherkenbare homp vet te veranderen moet ik wat vaker gaan fietsen. Niks geen bus meer pakken. En als 't kan ook geen metro. En geen trein. Geen vliegtuig. Niks.
Aanstaande zaterdag kan ik alvast oefenen, dan schijnt er zowaar een queerachtig (!) feest te zijn in de elitaire zaal De Unie. Queer? In Rotterdam? Geen homo of lesbo maar queerachtig? Ja. Er is dus tóch vooruitgang in deze wereld. Hier een citaat uit de omschrijving "...Please come dressed in an old tigerlillycoat or plain naked with nothing but a handbag and heels and a fake tan... all nice and good" dat klinkt niet erg progressief maar wel decadent. Dus ik ga. Maar mag dan geen vetmakend bier drinken.
Of zou ik dat er al in 1 nacht af kunnen fietsen?

...

Een stokje achter de deur

2005-01-10T17:35:00.000+01:00

Gut, da's nou aardig. Ik heb nooit eerder een virtueel stokje gekregen. Dat ging altijd aan mij voorbij, was iets voor de 'echte webloggers' die meer dan 50 bezoekers per dag hebben. Wel kreeg ik een echt weblog knutselstokje maar dat was te moeilijk voor sommige anderen om vol te houden. Aangezien dit stokje over muziek gaat, neem ik het heel graag aan. Muziek is belangrijk. Mensen die niet van muziek houden komen niet door de voorselectie voor mijn vriendenkring. Sterker nog: die zal ik nooit een zelfgemaakte pizza voorschotelen.
Hier komt'ie (nu: geupdate met tijdelijke MP3 erbij!):
Vraag 1
Wat is de totale grootte aan muziekbestanden op je computer?
Erg veel. Te veel: 18,79 gigabytes. En daarbij nog ongeveer een half gigabyte aan door mijzelf geproduceerde geluidsstukken. Die stukken staan op zichzelf of gebruik ik later weer in animaties. Mijn werk lijkt op een kruising tussen Aphex Twin, Kraftwerk en Solex.
Vraag 2
Wat is je laatst gekochte cd?
Oei... Ik heb vooral veel gedownload via LimeWire en/of geleend van de Rotterdamse platenbieb, die de grootste LP/CD collectie van Europa (!) heeft.
Als laatste heb ik Medulla van Björk gekocht (in San Francisco want daar is het goedkoper).
Vraag 3
Wat is letterlijk het laatst geluisterde nummer voor je dit bericht las?
'Born, Never Asked' van Laurie Anderson na een tip van Olav
Vraag 4
Geef vier nummers door, die je heel vaak luistert of die veel voor je betekenen.
In iTunes op mijn Apple laptop staan deze 4 als meestgespeeld bij mij bovenaan:
'Beautiful Ones' - Suede
'Boy' - The Book Of Love
'Our Lips Are Sealed' - The Fun Boy Three
en
'Seventeen' - Ladytron op een gedeelde 4e plaats samen met 'Dirty Robot' van Arling & Cameron.
De aanschaf van mijn laptop heeft mij gelijdelijk aan anders doen omgaan met mijn muziek. Ik heb heel lang geen CD's willen kopen, bleef uit protest bij vinyl LP's (!) hangen totdat dat niet meer kon. Nu 'rip' ik mijn favoriete nummers selectief van CD's af en zet die op mijn harde schijf. Maar ik begin problemen te krijgen met de backup.
Dat het houterige jaren '80 'Boy' zo hoog in mijn lijstje staat, lijkt me begrijpelijk als je deze tekst ziet:
I want to be where the boys are
but I'm not allowed
I wait outside of the boy's bar
I wait for them to all come out
I'm not a
boy
It's not my fault
that I'm not a boy
it's not my fault
I don't have those toys
I'm not a
boy
And now it's alright
without those boys
I stay at home at night
and I play with my toys
I'm not a boy
...
Ik heb voor jullie tijdelijk een MP3tje online gezet - doe er je voordeel mee!
Vraag 5
Aan welke vier (of vijf) personen geef jij het stokje door en waarom?
Ik denk niet dat meer dan 3 verschillende webloggers dit lezen... Hoewel hier gemiddeld 25 bezoekers per dag op af schijnen te komen.
Nou dan hoop ik maar dat de volgende kandidaten dit zien:
ik geef het muzikale stokje door aan
- Hannah - natuurlijk...! Ik ben niet betoeterd.
- Jeroen - ja, zeg jij nou ook eens wat.
- Olaf - omdat die een 'journal' heeft en dat is eigenlijk nog veel chiquer dan een weblog...!
- Vreer a.k.a. Judith - die dan weer wat moet bloggen omdat dat te weinig gebeurt.
Het 5e stokje zou ik willen doorgegeven aan een 'wild card' blogger die zich hieronder bij mij kan melden waarna ik deze zal linken.

Nou Henriette, was dat voldoende?

...

LinkDumps voor de elite

2005-01-10T13:26:00.000+01:00

Via het forum van een stoute website krijg ik de meest interessante linkjes binnen. Zoals bijvoorbeeld Toogle. Een soort grafische Google. Vul een woord in en het wordt gegenereerd vanuit z'n eigen letters. Zeer nutteloos dus kunstig. Je moet wel het geluk hebben dat er toevallig een representatief plaatje bovenaan staat in de Google image index, want die vormt de basis.
Zo vond ik op 'Ghianni' een brakke letterpap, maar op 'Joli(e)' volgde een feest van herkenning. Toogle levert ook altijd een link naar 't oorspronkelijke plaatje; dat helpt.
Nog een aardig linkje laat zien dat er hobbyisten bestaan die de geruchten machine voor 't aanstaande MacWorld evenement proberen te voeden. Elke groep blijkt wel een trekkie-achtige kliek te hebben. Zo voorspel ik dat Noodles binnen 1 jaar vele wannabe-noodles aantrekt die zich verkleed als Joli(e) naar de binnenstad van Amsterdam reppen.
Incrowd is een goed verschijnsel. Het stimuleert de ambitie van de massa en stoot haar op in de vaart der volkeren.

...

Geschiedenis

2005-01-05T22:15:00.000+01:00

Deze is wel bekend:

maar deze minder:

Dat is toch grappig. Ik ben de laatste dagen bezig met een duik in de geschiedenis van het feminsime en dan vooral de tweede golf. Ik ben namenlijk gevraagd voor een discussie over feministische kunst in het ACU op een dinsdag (vreemde dag). Ik ga er eens wat filmpjes laten zien en ach, mijn wildpaden project hoort ook wel bij de meer activistische dingen die ik gemaakt heb, maar toch voel ik me een beetje een vreemde eend in de bijt. Een oplichter.
Dat heb ik altijd een beetje als ik verkeer in de omgeving van groepen met een uitgesproken mening. Hoewel het me heerlijk lijkt elke nuance de kop in te drukken en consequenties door te trekken. Ik ben daar te laf voor. Toen ik voor deze avond werd gevraagd heb ik nog tot 3 maal aan toe gezegd: "ja maar... ik ben misschien geen feminsist... en identificeer me niet als vrouw... en ik weet niet genoeg van anarchisme om mij anarchist te kunnen noemen..." Al deze bezwaren mochten niet baten; ze wilden mij er erg graag bijhebben en ja, wat doe je dan nog? Warm geworden van deze graagte zei ik natuurlijk ja, maar moest toch wel even slikken toen ik de te discussieren vragen voorbij zag komen:
Feministisch Kafee 15 februari 2005: Feminisme in de kunst
Feministische kunstenaars komen vanavond hun kunst laten zien en vertellen over het feministische of politieke aspekt er van. Wat drijft hen om politieke kunst te maken? Wat is feministische kunst? Wat willen ze precies uitdragen? En lukt dat eigenlijk ook? Is kunst een goeie vorm van aktivisme? Een dichteres/schrijfster, een multi-media kunstenaar, en een beeldend kunstenares zullen hun antwoorden geven op deze vragen en in discussie gaan met het publiek.
Aanvang: 20u. Toegang gratis.

Ik ga eens hard nadenken, tot het kraakt.

...

Experiment

2005-01-04T05:00:00.000+01:00

Aangemoedigd door een uitzending van Nieuwslicht besloot ik het volgende experiment te photoshoppen: een gezicht maken uit 2 linkerhelften (L) en twee rechterhelften (R).
De wetenschap zegt dat het gezicht dat uit de twee rechterhelften samengesteld is het meeste op mijn 'normale' gezicht (N) lijkt.
Is dat ook zo?

De hoofdhelften zijn niet simpelweg aanelkaar gezet; hoofd 1 was dan 2 maal zo smal geweest als hoofd 2 dus heb ik ze na 't plakken respectievelijk breder en smaller geschaald; ook zijn ze beiden licht geroteerd t.o.v. de originele helft. Mijn eigen hoofd blijkt verre van symmetrisch en heeft een kromme spiegel-as.

Happy new ID year

2005-01-02T16:48:00.000+01:00

Het jaar is nog maar 36 uur oud en uw identificatieplicht ook.
2004 had ik uitgeroepen tot het Ik geef er verdomme wel om -jaar als reactie op de 'not in my backyard' attitude van de Nederlanders.
Dit jaar verschuif ik van 't er-om-geven naar een ander thema: actie. Bijvoorbeeld actie tegen die vermaledijde identificatieplicht - gelukkig is er het Gelijk Oversteken initiatief en nog een aantal andere plekken waar we snel een oplossing van kunnen verwachten. We hebben nog veel te leren van mede actievoerders.
Ik heb besloten mijn paspoort gewoonweg niet mee te nemen en geen boetes te betalen. Het enige dat dan nog kan gebeuren is een nachtje cel maar daarna zulen de flikken deze ongeïdentificeerde kortharige toch echt moeten laten gaan.
2005 wordt een mooi jaar.

Been there, done that, bought the T-shirt

2004-12-31T03:15:00.000+01:00

En het mooiste is nog dat mevrouw Solex zelf mij dit shirt heeft verkocht!
Ooooohhhhhhhhhh.
Ik draag iets dat ze heeft aangeraaaaaakt... Het ruikt zelfs nog naar de oude koffer waar ze de shirts uithaalde.
Het was eigenlijk een rare avond. Ik had sjans met een beeldschoon doch ergerlijk meisje dat mij de indruk gaf dat ze in dronken staat verkeerde en slechts 18 jaar telde. Toen ze mij op eigen initiatief mededeelde dat ze de hik had en 28 was, vond ik het hoog tijd om aan de andere kant van de zaal te gaan staan.
Het concert was fiedel diedel twiedeldie goed.
Ik werd er blij genoeg van om daarna de anderhalf uur lange fietstocht naar Hoogvliet zonder noemenswaardige ongelukken te volbrengen - behalve dan toen ik even stopte in de fietstunnel langs de Maas om mijn fietsslot te herschikken en er vanuit het niets een stem kwam tetteren door de omroep installatie "Meneer! heeft u fietspech?".
Opdracht voor de echte Joli(e)-fans: klik op deze animatie en speel er dan 1 van deze muziekjes van Solex bij af onder 't genot van een fles champagne en een guitig journaal item over zeebevingen.

Nog een gelukkig nieuwjaar ied'reen.

...

Radiootje † (1981-2004)

2004-12-29T20:03:00.000+01:00

Met oprechte deelneming delen wij u mede dat vandaag van ons is heengegaan, na een korte druk op de knop, het Sharp transistor radiootje†.
Zij heeft ons ruim 23 jaar dienst bewezen en haar middelste playknop was alreeds 11 jaar stuk. Ook moesten wij regelmatig met een ijzeren staafje in de microphone-in jack duwen om er nog geluid uit te krijgen. De laatste 5 jaar diende zij louter nog als radio 1 ontvanger in de keuken want haar cassette speeloptie werkte uitsluitend nog als wij constant de playknop ingedrukt hielden.
Doch zij blijft altijd in ons hart.
Wij hebben haar beider speakers, een inductie magneet en haar antenne eruit gesloopt.

Geen bloemen a.u.b.
De begrafenis vond 20 minuten geleden plaats in de vuilniskelder van onze flat.

Leefbaar Rotterdam

2004-12-28T19:20:00.000+01:00

Zojuist belde ik met Waterfront omdat ik heel erg bang was.

Meneer: (ritselgeluiden) "Ehm... eh.. goeden.. middag met Waterfront"
Joli(e): "Goedenmiddag. Kan ik nog kaartjes bestellen voor Solex of is het al uitverkocht?"
Meneer:"Ehm.... Solex...?"
Joli(e):"Aanstaande donderdag..."
Meneer: "Oh ja. Even kijken. Nou moet ik weten hoeveel het er moeten zijn en waar u woont enzo."
Joli(e): "Eenmaal graag."
Meneer: "Ja. En waar woont u?"
Joli(e): "In Rotterdam"
Meneer: "Oh... dan kan ik eigenlijk niet voor u reserveren."
Joli(e): "Wat?"
Meneer: "Nou Waterfront wil eigenlijk dat Rotterdammers hun kaartjes in de voorverkoop kopen. Maar ik schrijf gewoon op dat u in Den Haag woont. Heeft u een telefoonnummer?"
Joli(e): "Eh... Ja maar dat is weer rotterdams natuurlijk."
Meneer: "Ik bedoel een mobiel nummer"
Joli(e): "Ja, dat is 06-xxx xx xxx*"
Meneer: "Goed dan staat u genoteerd mevrouw. De zaal is open om 9 uur maar haal de kaart vóór half tien op."
Joli(e): "Half tien?"
Meneer: "Ja dat moet echt."
Joli(e): "Ik woon in Hoogvliet en zou toch wel graag willen weten waarom Rotterdammers niet mogen reserveren."
Meneer: "Oh maar als u in Hoogvliet woont... Had dat dan meteen gezegd, dan schrijf ik in plaats van Den Haag even Hoogvliet op."
Joli(e): "Maar... Ik bedoel te zeggen: Hoogvliet hoort officieel bij Rotterdam, qua gemeente enzo... en ondanks het feit dat Hoogvliet erg ver van het centrum verwijderd is, zou daar hetzelfde beleid moeten gelden als bij Rotterdammers.
Meneer: "Oh... ja... maar toch kan het."
Joli(e): (zucht) "Nou dan onthoud ik dat wel voor de volgende keer, dag."

Dat was heel erg vaag.
Rotterdammers die niet mogen reserveren in hun eigen stad? Het lijkt wel een repressieve maatregel.
Maar gelukkig heb ik nu een kaartje voor Solex in de reservering. En ik ga lekker helemaal alleen. Dit is een concertje voor mezelf. Een oudejaarscadeau.
Bovendien is de muziek van Elisabeth zó ontoegankelijk dat ik nog niemand in mijn vriendenkring heb gevonden die er tegen kan. Misschien moet ik dat maar de ultieme test maken wanneer ik weer eens denk dat ik eindelijk De Grote Echte Ware Liefde heb ontmoet: "Lieverd, als je tegen Esselink kunt, dan mag je bij me blijven".
Ik heb me de afgelopen dagen ziekgedownload met MP3's van vooral Kraftwerk, Laurie Anderson, ASCII Disco, Ladytron en nog meer artiesten die veel rijker zijn dan ik, dus mag ik verdomme alles gratis wegjassen. Vind ik.
Solex is lang niet zo rijk, maar gaat wel op wereldtournee en is ook nog heel erg cool. ZO ontzettend cool dat het moet worden uitgesproken als 'kewl.'
Solex is het pseudoniem van Elisabeth Esselink die een vertieft CD winkeltje runt in Amsterdam alwaar ze haar meest onverkoopbare platen aan elkaar rijgde tot echte indie kraak collages. Dat is heel erg vet kewl. Ze ziet er leuk uit, maakt moeilijke muziek, draagt versleten gymschoentjes, een strakke half vergane broek en een klein T-shirtje met een lief ruimtewezen.
Kijk, daar wil ik best voor faken dat ik uit Den Haag kom.
Een vriend uit Boston tipte Solex aan mij toen ik nog in Amerika studeerde. Ik had haar al eens in 2001 zien performen op Lowlands toen ik daar eigenlijk al een beetje te oud voor was. Mij krijg je niet meer naar een festival waar je 4 dagen moet kamperen tussen het huisvuil van 35.000 blowende pubers die denken dat je anarchist bent als je een letter 'A' op je Nike T-shirt kunt schrijven. Enfin. Solex was tof. Heel erg tof. Zij schrikte de tieners op dusdanig overtuigende wijze af dat ik haar daar nu nog altijd zeer dankbaar voor ben. Ik ben heel benieuwd wat ze gaat laten horen aanstaande donderdag.
En u mag niet met mij mee.

...

PS: Willen alle vrijgezellen (m/v) tussen de 25 en 45 jaar die Solex leuk vinden a.u.b. hun contactgegevens in de commentaarbalk plaatsen?
Dankuwel.
-

Het Weer

2004-12-27T18:30:00.000+01:00

Nederland: Droog met flinke opklaringen, maar ook hier en daar dichte mist en gladheid.
Middagtemperatuur oplopend naar 9 graden.
Morgen bewolkt en landinwaarts wat sneeuw, later op de dag overgaand in regen.
De rest van de week: wisselvallig met soms regen en veel wind, maar ook af en toe zon.

De rest van de wereld: Vloedgolven hebben zondag in zuidelijk Azië zeker 36.954 levens geëist. Het geschatte aantal vermisten wereldwijd loopt uiteen van 90.000 tot 150.000. In kustgebieden in Sri Lanka, Indonesië, India, Afrika, Thailand en Maleisië is de schade het grootst. Zes meter hoge muren van water verwoestten alles wat ze op hun pad vonden, waaronder huizen en hotels.

...

Kerstw(e)ns

2004-12-25T01:01:00.000+01:00

Joli(e) wenst u een eigenwijze dragvriendelijke queer transgender kerst.

Ik erger mij aan

2004-12-23T14:34:00.000+01:00

Als aanvulling op de Verschijnselen waar ik van moet vomeren-lijst nu een 'Ik erger mij aan'-lijst:

- Bonnetjes die niet soepel uit de flessen-terugbreng-automaat getrokken willen worden maar een heel naar schurende trilling naar je hand overbrengen
- Kou
- Verkiezingen van de grootste, heldhaftigste, sportiefste, belangrijkste, whateverste Nederlander
- Kerstliedjes, kerstkaarten, kerstverhalen (behalve dat van Dickens), kerstbomen, kerstmenu's, kerstpakkettenganzelever, kerstblogs, kortom: kerst
- Identificatieplicht
- Mobiele telefoons met extra's zoals WAP internet en verkeers terroriserend handsfree, die video af kunnen spelen, faxen kunnen versturen, in een kleine helikopter kunnen veranderen en het lichaam af kunnen scannen naar ziektes. Hmm...
- Films die laaiend enthousiaste recensies krijgen maar bij 't bekijken zwaar tegenvallen
- Applicaties die elke twee weken automatisch gillen dat ze verouderd zijn
- Linkse medemensen die nog steeds een vervroegd pensioen willen terwijl mensen steeds gezonder oud worden
- Tegenstrijdige regels
- Mensen die nu al beweren te weten dat ze Turkije over 15 jaar niet bij de EU willen
- Schijndemocratie zonder participatie (een alledaagse ergernis toch?)
- Jaaroverzichten
- De gendertweedeling
- Familiedagen
- Vervolglijstjes

...

The Ghianni Code

2004-12-21T19:25:00.000+01:00

Ja ook ik lees dat vermaledijde boek van Dan Brown en het is niet echt mijn ding maar wat men begint moet men afmaken en... op anagrammen ben ik wel dol.
Zo vond ik de volgende in mijn eigen naam:
HI JOIN IN A LEG
I AGILE IN JOHN
HI JEAN I LOGIN
I HALE JOINING
HI OILING JANE
JAILING ONE HI
I GO INN ELIJAH
HI ALIEN JINGO
I JOIN HEALING
en nog meer van dat soort leutige onzin.
Het lijkt erop dat er in mijn naam vooral seksuele handelingen, veel jongens- en meisjesnamen en veel gevangenissen besloten liggen.
Waar zou dat op duiden? Zal 't de wereld op haar grondvesten doen schudden? Welke lang verborgen raadselen liggen op ontdekking te wachten?
Wie 't weet mag 't zeggen.

...

Waar gebeurd

2004-12-20T20:07:00.000+01:00

De twee serieus kijkende middelbare mannen op 't bankje naast mij in de trein richting Amsterdam waren al geruime tijd aan het discuzeuren over Haagse kwesties. Obligate meningen werden afgewisseld met geweeklaag over collega's. Ik stond op om naar de WC te gaan. Bij terugkomst na deze acrobatische toer was mijn Metro krantje door 1 van hen weggehaald. Wat daarna gebeurde leverde deze onvoorstelbare maar echt gehoorde conversatie op:

Man 1: "Hé, de besnijdenis wordt uit het ziekenfondspakket gehaald."
Man 2: "Oh? Voor jongens of voor meisjes?"

...
...

Eitje

2004-12-16T17:28:00.000+01:00

Als kind dacht ik dat ik ooit nog eens de 'baas van de wereld' zou worden, maar hoe ouder ik word hoe kleiner die kans. En dat is best jammer voor de wereld.
Toch weerhoudt dit mij er niet van oplossingen te bedenken voor elk mogelijk wereldprobleem.
Hier enige praktische wenken:
- De politieke barometer geeft weliswaar aan dat Geert weer 'n zeteltje kwijt is in de peilingen maar het is toch bewonderingswaardig dat een man alleen al 11 zetels weet vast te houden. En hij beperkt zich niet tot Nederland. Ook Turkije mag zich in de warme belangstelling van de heer Wilders verheugen. Ik zeg u: deze man is te groot voor dit kikkerlandje! Zo'n multitalent mogen we niet bij de hofvijver laten wegkwijnen. Ik stel voor hem rechtstreeks met het eerste de beste vliegtoestel naar Turkije te exporteren alwaar hij de mensen fijn tot volwaardige verlichte burgers kan opvoeden. En daarna? Daarna schieten we hem met een raket de ruimte in want er is werkelijk geen planeet te ver voor de man met het enorme denkraam.
- Frédéric Bastet krijgt in mei volgend jaar de P.C.Hooftprijs voor Letterkunde. De jaarlijkse oeuvreprijs is dit keer gewijd aan het essay. Bastet (78) is vooral bekend door zijn biografie van Louis Couperus. Hij overweegt 't grote geldbedrag dat met de prijs gemoeid is te schenken aan het Louis Couperus museum, dat kampt met lage bezoekersaantallen en verlies van subsidie. Mijn briljante brein zag de volgende structurele oplossing voor de kaalslag in het Nederlandse cultuursubsidie landschap: geef zoveel mogelijk grote geld prijzen een kunstenaars die beloven dit aan een kunstinstelling te schenken en subsidies kunnen vrijwel afgeschaft worden.
- De laatste weken werd met atropine vermengde cocaïne verspreid over heel Nederland en andere Europese landen aangetroffen. Inmiddels zijn er 20 slachtoffers, waarvan sommigen zelfs op de intensive care zijn beland. Een overdosis kan dodelijk zijn. Het Trimbos-instituut start in het uitgaansleven een grote campagne om te waarschuwen tegen verontreinigde cocaïne. Ik vraag mij af of 't niet veel handiger is vooraf de te gebruiken poedertjes te controleren op kwaliteit, bijvoorbeeld bij het TNO, waarna men met gerust hart en blakend van gezondheid zonder enige zorg de naald in de aderen kan zetten.
- In Rotterdam zag het er bijna naar uit dat Kabouter Buttplug mijn favoriete beeld (George Rickey's 'Two Turning Vertical Rectangles') van het Binnenwegplein had verdreven. U moet weten dat ik al als klein kleutertje een grote voorkeur had voor abstracte beelden. Zo heb ik warme herinneringen aan 'The Farewell' van Umberto Mastroianni. Als 5-jarige stond ik er regelmatig met open mond naar te kijken. Het maakte de lange wachttijden in de hal van Rotterdam Centraal Station draagbaar. Ik begreep helemaal niets van het beeld en dat vond ik juist intens spannend. Mijn moeder moest mij er altijd ruw van wegtrekken. Helaas is het beeld nu, net als een aantal anderen, op de betekenisloze Westersingel promenade gezet. Uit z'n verband gerukt. Levenloos. Rotterdam gaat te ruig met haar sculptuur om, maar wederom heb ik een oplossing: schenk de beelden aan een _echte_ liefhebber, bijvoorbeeld aan mij. Probleem is alleen dat ik geen tuin heb. Ik woon in een stoffig flatje op driehoog. Maar als de gemeente mij een enorme tuin (+ bijpassende villa) geeft alwaar de Rickey en de Mastroianni vrijelijk mogen dartelen dan ben ik tevreden.

Joli(e): brengt hulp bij wereldproblemen.
Roept u maar.

...

Woordje

2004-12-15T16:15:00.000+01:00

Normaal gesproken publiceer ik iedere 15e van de maand een gedicht alhier. Vorige maand was ik dat vergeten maar ik dacht: ik zeg er lekker niks over. 'ns kijken of ze het merken... Wat volgde waren geen volksopstanden. Geen ruiten werden ingeslagen. Ik zag geen wanhopige moeders met huilende kinderen onder mijn balkon staan. Voor mij werd niet gejuicht iedere keer als ik mij weer zette voor 'n nieuw weblog stukje. Geen hoon was mijn deel. Niemand dreigde met zelfmoord. Mij vlogen geen kogelbrieven of Frans Bauer CD's om de oren. Ik werd niet met dioxine vergiftigd en heb niet moeten onderduiken. Dit alles doet mij vermoeden dat u 't allemaal wel best vindt. Geeft u er eigenlijk wel om of ik wel of niet schrijf? Denkt u dat 't me allemaal maar aan komt waaien? Ziet u mij om half twee 's middags eindelijk het bed uitrollen om dan nog in pyama eventjes te 'loggen' terwijl ik mij eens uitgebreid op de kont krab? Nee, echt. Het heeft ook eigenlijk allemaal geen zin meer, dat weet ik heus wel. Maar zinloosheid hoeft toch niet genot in de weg te staan?

...

Wie kaatst

2004-12-12T20:53:00.000+01:00

Dit is voer voor Calvinisten:

"... Vandaal vat vlam
AMSTERDAM - Een vandaal (26) heeft vlam gevat toen hij in Amsterdam een busje in brand stak.
Hij morste op zijn kleren toen hij benzine over de bus goot.
De man werd in het ziekenhuis aangehouden..."

...

De Boodschap

2004-12-10T13:19:00.000+01:00

Kijkt eens wat ik gisteren op een gekopieerd A4tje in mijn brievenbus ontving:

De 'Nee'Nee'-sticker was weerloos hiertegen.
Het is me niet helemaal duidelijk wat voor winkeltje dit nu eigenlijk is. Het woord 'showroom' doet mij onverklaarbaar huiveren. Het neemt 't vermoeden niet weg dat ik er besprongen zal worden door contactarme kakkerlakken.
Wat al helemaal vreemd overkomt zijn die haakjes om het woord "spiritualiteit." Alsof de opsteller van deze advertentie het allang heeft opgegeven. Of denkt dat mensen die "spiritueel" zijn niet helemaal fris zijn in de bovenkamer. Zó onfris dat zij die haakjes vast niet opmerken en zich een onsje "spiritualiteit" laten aansmeren tezamen met 250 gram roestige spijkers en een verbrande lampenkap.
U ziet: het is dollen in Hoogvliet. Ik maak hier elke dag wat mee. Zo'n reclamefolder is echt niet het lichtpunt van de week hoor. Hoewel de taalfout "...dat bij u in de weg staat..." wel heel dichtbij komt.
Ik ben een bofkont.

...

Meer dwingelandij!

2004-12-09T15:17:00.000+01:00

Onze overheid is van plan de nieuwe inburgeringsplicht straks beperkt te handhaven. Alleen nieuwkomers, uitkeringsgerechtigden, vrouwen zonder werk of uitkering en geestelijk bedienaren van buiten de Europese Unie moeten het inburgeringsexamen halen.
Dat staat in een brief van Verdonk die zij dinsdag aan de Tweede Kamer heeft gestuurd. Dus niet alleen allochtonen maar ook autochtonen vallen onder de inburgeringsplicht als zij niet hun leerplichtjaren in Nederland hebben doorgebracht.
Dat vind ik een beetje gek. Als je dus in Ethiopië naar de universiteit bent geweest is verplicht inburgeren het devies. Maar als je 'Tokkie' bent wordt je na 2 jaar MAVO beschouwd als persoon met kennis van zaken omtrent de nederlandse samenleving.
Het leek mij nu juist zo'n goed idee wanneer de asocialen onder de kaaskoppen in een fijn heropvoedingsgestichtje gegooid zouden worden alwaar ze verplicht zijn boekjes van Erasmus, Multatuli en Wim T. Schippers door te nemen, nog aangevuld met Sartre, Schopenhauer en Douglas Adams om 't geheel in 'n internationaal perspectief te plaatsen. Op vrijdag krijgt men verplicht condoomles, op zaterdag communicatie training ("Luisteren-Samenvatten-Doorvragen...") en op zondag gaat men verplicht niet naar de kerk. Ik zou zo een hele week kunnen vullen, laat u dat maar aan mij over.
Ik ben wel liberaal links maar soms vind ik dwang heel goed. Zoals Gert Hekma zei (in een interview met Vereniging Martijn): "Bij Sade is het zo van je moet een beetje gedwongen worden om te leren wat je lekker vindt. Wij accepteren dat op heel veel terreinen. Je wordt gedwongen om naar school te gaan. Je wordt gedwongen om als kind je bordje leeg te eten. Je wordt gedwongen om op bepaalde tijden netjes te poepen en te plassen. Het kind wordt eindeloos gedwongen maar bij seks mag het opeens niet meer. Sade geeft aan: met een beetje dwang leer je nu juist hoe lekker seks is."
Hm... Nee, zo bedoelde ik dat eigenlijk niet. Kindertjes van 6 mogen van mij best seks met elkaar hebben, maar als een 50 jarige meneer (of mevrouw!) ineens aan ze gaat frunniken en 'een geheimpje' creërt wordt 't toch wel wat anders.
Maar nu zit ik nog steeds met dat dillemma: waar mag je als liberaal wel dwingen en waar niet? Ik ben er vast van overtuigd dat mijn linkse, goddeloze licht-anarchistische denkbeelden de enige juiste zijn, maar er zit 'n paradox in mijn gevoel dat educatie en ontwikkeling de allerbelangrijkste dingen zijn in 't leven, die tegenover respect voor andersdenkenden worden geplaatst.
Da's lastig. Of moet ik sommige mensen dan maar niet als andersdenkenden beschouwen omdat er bar weinig gedacht wordt door hen?
Denk, of ik schiet!

...

Tijdverdrijving

2004-12-08T03:13:00.000+01:00

Truusje was blij dat er weer eens wat te doen was. Sinds de moord op Pim had ze geëxcelleerd in bezoekjes aan kisten met condoleance registers. Als ze niet kon tekenen ging ze er niet heen. Hoewel ze voor Pims herbegrafenis in Provesano een uitzondering had gemaakt. Sindsdien was ze langs geweest bij Claus en Juliana en ook bij Boudewijn Büch hoewel ze die eigenlijk niet goed kende; alleen van Barend en Van Dorp dan. Door ervaring wijs geworden had ze een aantal spulletjes aangeschaft die haar 't wachten makkelijker maakten: een vouw krukje, een rode thermoskan en een extra zakdoek met een mooi ruitjes patroon. Nu bij Bernhard werd haar man wel weer 'n beetje kribbig maar dat ging altijd gauw weer over. Terwijl ze een bloemstukje aan het hek knoopte wenste ze stilletjes dat de Paus de volgende zou zijn. "Dan mag ik weer naar Italië..." prevelde ze zachtjes voor zich uit. Zó zacht dat alleen de anjers 't konden horen en die fluisterden het weer naar mij.

...

Homo Ludens

2004-12-06T23:21:00.000+01:00

Op een dag klikte ik op een linkje.
Nu doe ik dat wel vaker en niet eens per abuis maar deze keer was 't toch bijzonder.
Ik gaf mezelf een nieuwe naam en deed alsof ik heel slim was.
En de hele wereld gelooft het (nog).
Dat kunt u ook.
Als u zich er eens echt toe zet, kunt u net zo slim zijn als ik.
Doe het. Klik op het linkje en speel met mij.
Niet met anderen.
Er zijn geen anderen op de wereld.
...

Schwüle Geschichte

2004-12-04T02:06:00.000+01:00

Omdat ik erg vergevingsgezind ben en een buitengewoon goed hart bezit geef ik alsnog de verhalen bij de fotocollage uit Berlijn die u ook in het postje van 25 november kon vinden. Terwijl u het eigenlijk niet verdiend heeft, want er waren bij lange na geen 11 individuele personen die met een zelf bedacht verhaal kwamen.
Maar ach, hier ligt toch een schone taak voor mij. En zeg nu zelf: wie kan dit nu beter dan ik?

1. Is inderdaad het Technik Museum alwaar ik met de vlakke hand menig zeven-jarige etter van aanschouwelijke wetenschappelijke speeltoestellen afsloeg; ik heb tenslotte ook recht op leut.
2. Ist natürlich de Reichstag waar weer een veel te lange rij stond dus ik ben er weer niet ingegaan. Wel zag ik via een klein zijraampje Schröder zijn haar bijverven.
3. Toont de bovenste helft van mijn hoofd voor de Brandenburger Tor. Maakt u zich geen zorgen, de onderste helft van mijn hoofd is nog intact. De Tor zag ik voor 't eerst in mijn leven (zonder camouflerende restauratie lappen eromheen).
4. Ik ben dol hoe openbaar vervoer en verwijsborden in de openbare ruimte van land tot land verschillen. Dit is een praktisch (?) bord dat aangeeft waar de U-bahn trapjes heen gaan. Als u op uw reizen nog bijzondere verkeersborden ziet, kunt u me geen groter plezier doen dan me 'n footootje te doen toekomen. En vuilnisbakken maken mij ook blij. Bankjes niet. Bankjes zijn stom.
5. Een mooie kalender van de Kingz of Berlin. Wat een zalige groep! Ik heb hen allen ontmoet, na een optreden, en het was 'n fijn geflirt. Als u ook zo'n mooie kalender wilt: haast u want vele hysterische dames zullen u voor zijn. Tony Transit is het vriendingetje van Mimi, mijn gastvrouw.
6. Jeroen beschreef 't exact: "...Is een restant van de Muur, gezien vanaf Terror des Schreckens - een openlucht tentoonstelling op de fundamenten/ in de kelder van het SS-hoofdkwartier, ligt naast museum Gropiusbau (aanrader!)..." - Ja schat, die Gropius dinges was 1 van de eerste plannen op mijn verlanglijstje. Ik heb er een fantástische tentoonstelling gezien van Sophie Calle die mij erg inspireerde. Ze gooit echt nooit iets weg, net als ik. Ik zou zo een 16 maanden durende wereldtentoonstelling kunnen beginnen met alle voorwerpen die de grotere en kleinere persoonlijke drama's in mijn leven markeren. Zoals daar zijn: een paars maskertje uit San Francisco, een notitie briefje over de CPU van een 486 PC van een crush uit Boston, een doosje lucifers uit Parijs, een plastic maatbeker uit Nijmegen, een nooit gebruikte set Chinese tandenstokers en een miniboekje over dinosaurussen. Zelfs een zak gebakken krokante uitjes laat mij niet onberoerd. Zo langzamerhand is elk voorwerp dat ik tegen kan komen bezwangerd met associaties.
7. Dit is U-Bahnhof Alexanderplatz dat allemaal heerlijk groene turqois achtige wandtegeltjes heeft + helaas een stom bankje. En wat een rare poster met voetballende kindertjes. Ik haat kindertjes, laat staan wanneer ze voetballen.
8. Mimi met een onvoorstelbaar blauwe ruimtepruik die ze droeg toen we naar een queer gender performance feest gingen in de Barbie Deinhoff (Schlesische Straße 16).
9. De Fernsehen toren gezien vanaf de Warschauer Strasse... maar dat weet ik niet zeker meer. Ik weet alleen nog dat ik van de U-bahn naar een S-bahn moest maar dat dat overstappen bovengronds via een flink uit de kluiten gewassen spoorbrug moest gebeuren. Ik verdwaalde en besloot niet naar een museum te gaan maar gewoonweg zomaar wat bussen te nemen. De stad is er mooi genoeg voor. Tip: ga nooit op zo'n toeristenbus, koop een openbaar vervoer kaart en laat je zonder doel naar onverwachte plekken rijden. Maar doe het wel overdag want Berlin by night is niets. Nog nooit zo'n slecht verlichte wereldstad gezien.
10. Is de lekkere jongen... Hij heet JoE en is geheel kaal maar oh so sexy. Zijn uiterlijk doet denken aan een kruising tussen Sinead O' Connor en John Cameron Mitchell. Hmmmmm... :-) Hij is een kinky 'spoken word artist' en heeft me geinspireerd tot het maken van de tekst-animatie voor het AIDS benefiet in Paradiso. Ik heb teksten gebruikt die ik al lange tijd had liggen en heb er wat code woorden uit de kinky en queer wereld bij gedaan hetgeen resulteerde in een fijne identiteitssoep.
Zo langzamerhand vind ik het niet eng of 'not done' meer om mijn belevingswereld in mijn kunst te stoppen. Ik vind het zelf tenslotte ook prettig om films of poezie te ervaren die mij aanspreken op mijn persoonlijke belevenissen en dat zal voor de roze kijker zéker gelden. Hetero VJ animatie is er tenslotte al genoeg.
Met JoE heb ik af en toe wat email contact, maar ik zal nooit begrijpen waarom ik hem voorstelde om bij hem te blijven 'slapen', en dat zijn antwoord toen een gretig "jazeker kan dat!" was en dat ik toen *plotseling* zei "Nee... toch maar niet..." Het was alsof mijn mond iets geheel anders uitratelde dan mijn brein wilde. Ik voelde op dat laatste moment ineens allerlei praktische bezwaren en dacht aan het recalcitrante fietsslot dat beneden nog vast stond aan de fietsen van mijn gastvrouwen die weg wilden. Waarom ben ik niet gebleven?
Wat een stommiteit. Spijt als de weinige haren op mijn hoofd.
Word ik oud?
11. Wederom mijn liefde voor de openbare ruimte en hoe mensen ermee omgaan. Ik heb menig muurtje en verkeersbord (dat onherkenbaar bedekt was onder stickers en anarcho posters) kunnen vereeuwigen. De creativiteit onder de doe-het-zelvende posterplakkers is altijd groot geweest. Krakers, punkers, salon-anarchisten, allen gebruiken zij de ongelikte DIY-look die ik erg ben gaan waarderen.

Bent u nu een beetje verzadigd?

...

Joli(e) als VIP

2004-12-03T14:47:00.000+01:00

Dit mocht ik op mijn lijfje plakken en toen had ik zomaar gratis toegang.

Mijn 11 minuten durende meesterwerk werd slechts 35 seconden vertoond, maar wel voorafgaand aan een belangrijk moment: de 1 minuut stilte in de grote zaal, gepresenteerd door de NachtWacht.

En hier een raadsel:
wie ziet u helemaal links op de foto?
(Zwart hestje, zwarte das, wit met blauwe streepjes blouse?)

Tussen de feesten door slaap ik en eet ik en poep ik ook nog wel eens.
Of ga ik naar een prachtig toneelstuk in de Rotterdamse Schouwburg.

...

Fabulous Darling

2004-12-01T20:48:00.000+01:00

Joehoe! Schat, wat fabuleus allemaal.
Ik zit hier in De Balie gewoon helegaar gratis wifi te internetten met mijn pouwerboek, die nu Dolores heet, weet je wel.
Over 2 uur gaan er filmpjes van mij in de Grote Zaal van Paradiso geprojecteerd worden. Is dat niet fab? Het plan was namenlijk eerst dat ze in de kleine zaal gebruikt zouden worden als homovriendelijk bewegend behang, dat ik nu eenmaal graag maak. Sweetie, dat is toch allerwauwst??? Vanavond is dus namenlijk dat LoveDance feest waar ik je al eerder over heb verteld, een benefiet voor AIDS lijders over de gehele godmallemoerse aardkloot, waar ik dus helemaal nie niks nie voor krijg nie. Ik doe ook altijd alles gratis met mijn stomme kutkop. Maarja, het is voor 'n goed doel he. Alles bijelkaar geteld duurt mijn product 11 minuten en ik hoop dat alle AIDS gangers er stijl vanachterover slaan tot de HIV cellen reutelend uit hun lichaam vluchten, zo fabuleus lekker moet het zijn. En wat dus ook al helemaal vet is, is dat ik ook lekker zit te FTPen hier terwijl het Balie publiek de wenkbrauwtjes fronst al nippend aan hun droge sherrytjes.
Over 9 dagen beginnen hier de Roze Filmdagen waar ik dus echt nog noooooit heen ben geweest. Dus dat werd 'es tijd.
Wie gaat 'r met me mee?

...

Geschiedenis in de regen

2004-11-28T23:29:00.000+01:00

En 3 Noodles waren erbij... Alsmede 3 Queeruptors.
Een klein maar belangrijk historisch feit werd vandaag in de regen geschreven.
Maar we dropen gauw weer af.
Misschien dat de algehele misère wel die rare spelfout in dit teletekst bericht veroorzaakte?

...

Tongetje

2004-11-25T01:16:00.000+01:00

Terwijl ik als trouwe #nachtdienst IRC fan rouw om de oneerlijke dood van Wim en ik mij niet erg opwind over internet imams die zeggen wat ze denken maar wel wat conditioner in hun baard zouden kunnen gebruiken, snakt u naar een goed verhaal van mij. Schwüle Geschichte aus Berlin.
Nou. Die zijn er zeker.
Maar u moet er wel parelzweet voor op uw voorhoofdjes kweken.
Onderstaand ziet u een door mij enthousiast samengeplakte en benummerde fotocollage met 11 foto's. Met mijn tongetje uit mijn mond heb ik er flink mijn best op gedaan. Dat moet u nu ook doen. Dat met dat tongetje bedoel ik.
De opdracht is nu dat u rigoreus raadt en/of vrijpostig verzint wat ik daar uitspook en wat of wie het allemaal voorstelt.
Pas als 11 verschillende mensen hebben gereageerd met hunner pennevruchten doe ik u nieuwe sappige sensationele verhalen toekomen die in werkelijkheid natuurlijk allang klaar liggen. De komende dagen heb ik toch geen tijd om te schrijven omdat ik weer activistisch aan het doen ben en ik mijn film voor het AIDS benefiet nog steeds niet af heb. Dit geeft u alle tijd om dingetjes te schrijven die ik even niet kan lezen.
Ik zal u een paar hints geven die wellicht behulpzaam kunnen zijn: kunstverzadiging, geen groene mannetjes, plaksnorren, slechte verlichting, lekkere kale jongen, recalicitrante fietssloten.

En daar moet u het dan mee doen.

Ich bin zurück!

2004-11-22T22:03:00.000+01:00

Das war aber spaß!

Berlin

2004-11-19T18:23:00.000+01:00

Geil! Ich bin gestern mit meinem nase in die Butter gefallen. Ich hatte ein Performance beim Kingz of Berlin gesehen und auch die sehr berumte Bridge Markland (die sehr arrogant ist). Meine Gastfrau Mimi ist hübsch.
Das wetter hier ist sehr kalt. Es hatte geschneet.
Heute bin ich nach Technik museum und Schwules museum gegehen und ich bin das Bergmann strasse afgelaufen weil ich ein kostenlosen Wifi cafe suchte fur mein Apple Macintosh Airport Liebchen aber ich habe es nicht gefunden.
Dies alles war falsch Deutch.
Nou doei!

...

Joli(e) hoort er niet bij

2004-11-16T22:34:00.000+01:00

Wanneer wordt ík eens een keer met de dood bedreigd?

...

Reizen

2004-11-15T16:47:00.000+01:00

Het hele leven is een grote reis. Maar sommigen komen niet verder dan de kruidenier. Anderen, zoals mijn collega en vriendin Annemeike die een briljant fotografe is, zoeken naar meer, veel meer. Annemeike is nu op een 9 maanden durende wereldreis met haar vriend Andy en ik lees zo vaak mogelijk hun heel aardig geschreven verslag. Als er een tijdje niets meer is gepubliceerd, raak ik een beetje bezorgd want er kan een hoop mis gaan tijdens zo'n reis. Hoewel exotische plekken op aarde dusdanig boeiend kunnen zijn dat alles er fantastisch voelt. Zelfs ergernissen.
Ik kan haast niet wachten tot ik aan de 7 uur durende treinreis naar Berlijn begin en fantaseer dat het eigenlijk de Trans Siberian Express is... In Berlijn ga ik het X-TrashOrdinaire Kabaret zien, een prive porno lezing bijwonen, wat musea bezoeken en gewoonweg deze stad opsnuiven. Ik ben er slechts 1 maal eerder geweest, in de warme zomer van 2001, toen 11 september nog niet was gebeurd en alles zonneschijn was. Ik sliep in parken en op straat die zomer en reisde van München naar Berlijn naar Frankfurt en weer terug naar München. Toen heb ik Duitsland leren liefhebben.
Dit keer hoef ik niet naar overdekte hoekjes bij bruggen te zoeken maar logeer ik bij ene Mimi die ik nog niet eerder ontmoet heb en alleen via Tribe af en toe eens heb gemaild. Haar vriendin Pia en zij performen vaak als Drag King of in allerlei andersoortige grappige gender performances. Heel interessant. Ik zou zoiets ook willen gaan doen (afgelopen weekeinde moest ik tot mijn verbzaing constateren dat zelfs Utrecht eventjes als Gay Capital of Europe kan voelen i.v.m. de Miss BodyTalk verkiezing 2004), maar ik weet nog niet wat ik kan.
In het dagelijks leven ben ik een groot acteur dus daar moest ik maar eens wat mee doen.
Het wordt nog 'n hele reis op weg naar nieuwe uitdrukkingsvormen voor ondergetekende, die voornamelijk kunst achter de computer fabriceert. Op 1 december ga ik bijvoorbeeld een nieuw filmpje laten zien op het grote AIDS benefiet feest in Paradiso. Ik ben er apetrots op maar wil eigenlijk stoppen met animatie. Ik wil iets met mijn teatraliteit gaan doen.

Dus is mijn vraag: hoe zien júllie mij het liefst op het podium..?

...

Wat?

2004-11-13T04:21:00.000+01:00

Winterslaap lijkt mij elk jaar aantrekkelijker.
In de winter ben ik toch niets waard. Ik kan niet tegen schemer en kou. Bij 30 graden begint 't leven pas een beetje voor mij. Zodoende kan ondergetekende echt van geen enkel nut zijn voor deze maatschappij, maar ach... Ik wil niet zo ver gaan deze samenleving voor de kosten op te laten draaien van een reisje naar de tropen. Dus is mijn voorstel: laat mij legaal niets doen. Elk jaar. Van eind oktober tot begin februari. En daarna ben ik weer uw Joli(e).
In afwachting van deze regeling ben ik nu dus een Bijstands-Joli(e). Wel ga ik aanstaande donderdag voor 5 daagjes naar Berlijn.
Een akelig stemmetje in mijn hoofd vertelt me dat dat vlucht gedrag is. Het gefluister komt van een naakt groen mannetje zonder piemel maar met een naar karakter. Ik heb hem voor jullie getekend zodat je je een beetje in kunt leven.
Hij zegt de hele tijd maar (met een naar krakend toontje): "...Hehehe Joli(e)! Op een dag ga je een voltijds baantje nemen en dan wordt je net zo saai als Mat Herben! Je gaat zelfs vliegtuig-spotten leuk vinden in een eeuwig vervlakkend breindodend onmerkbaar voortschreidend proces!..."
Wat moet ik doen?
Wat moet ik tegen dit mannetje zeggen?

Kijken =/= Zien

2004-11-11T20:16:00.000+01:00

Als u een tamelijk nieuwe browser heeft, kunt u mijn logo in de adresbalk bovenaan zien staan...
Is dat zo?
Toe!
Ik heb er zo mijn best op gedaan...
Mijn woede van gisteren had niets te maken met de actualiteit, hoewel het zomaar gekund had... Het is zeer verrassend te zien hoe primitieve lieden hun verveling botvieren op scholen en moskeeën. Het wordt tijd dat er een flink aantal buurthuizen uit de grond gestampt gaat worden waar personen hun overschot aan testosteron kwijt kunnen raken d.m.v. kickboksen en online dating.
Neen.
Ik was en ben boos i.v.m. het eerste reintegratie gesprek dat ik gisteren had in een kil kantoortje zonder koffie bij de SoZaWe. Een reintegratietrut die jonger en lager opgeleid was dan ik gaf mij daar een preek die nog tijdsverspillender was dan het reanimeren van Arafat. Bovendien ergerde haar houding mij mateloos. Het bloed zat al lang niet meer onder mijn nagels toen ik haar reeds voor de 4e keer vertelde dat ik nog nooit fulltime werk heb gehad maar altijd freelancer en part-time zelfstandige was. Ze vond het ook erg raar dat ik mijn studie Geologie niet had afgemaakt (Waarom? Omdat die me niet beviel) en waarom ik was gestopt als webmaster van Gil & Moti (Waarom? Omdat het kutwerk was) ook snapte ze niet waarom ik een WIK uitkering (Wat? Dat is de Wet Inkomensvoorzieing Kunstenaars) heb geaccepteerd terwijl ik ook goed betaald werk had kunnen zoeken. Het feit dat ik altijd de meest integere keus probeer te maken voor een leven met waarden die ik belangrijk vind, verdient respect. Doch een reintegratiebureautrut verwacht dat je als lege huls leeft zonder wil of wens maar wel met genoeg geld voor een tijdelijk verzetje als vakantie. Vrijbuiters zijn niet toegestaan in het systeem.
Grrr.
Gisteren heb ik eindelijk mijn Bijstandsgeld van september en oktober ontvangen.
Vandaag heb ik een ticket naar Berlijn geboekt.
Künst und kink.

...

Boos

2004-11-10T19:30:00.000+01:00

GRRRRRRRRRR @#$%^&*(*@ krrhmpfff! @%$# g g g g &^$% $*%^% zkkrrrss $^%*%@# tttghgjfff? #)^% <>??>?:"}{}{<><>?:"|{|+_+_ F*ck! Ghhhhhhhsk sk skskkk #$$#$#*WTF? Bmmmmmmm K #$%#$% kYEARECAA g &^$% FAkF83K8ACgk %^&*(*@ krrhmp QHdDEdJ3cAgyyIw % <>??>?: CeJ1gUle5P $#*WTF MKShOmx6uoK2 grrrrrrr@#$% RXWWuawA n2Er+/r 3d3TEysk !!!!!!! J+TZzfQk5 =9SEn ****ervert! Wwwww @#$%^&*(*@ krrhmpfff! @%$# g g g g &^$% $*%^% zkkrrrss $^%*%@# tttghgjfff? #)^% <>??>?:"}{}{ die die die <><>?:"|{|+_+_ F*ck! Ghhhhhhhsk sk skskkk #$$#$#*WTF? \||||/ K #$%#$% kYEARECAA g &^$% FAkF83K8ACgk %^&*(*@ krrhmp QHdDEdJ3cAgyyIw % <>??>?: murderous vengeance CeJ1gUle5P $#*WTF MKShOmx6uoK2 grrrrrrr@#$% WuawA n2Er+/r 3d3TEysk !!!!!!! J+TZzfQk5 =9SEn ****uck! Wwwww GRRrrrrrrrrrrrrrr @#$% morons ^&*(*@ krrhmpfff! @%$# g g g g &^$% $*%^% zkkrrrss $^%*%@# tttghgjfff? #)^% <>??>?:"}{}{<><>?:"|{|+_+_ F*ck! Ghhhhhhhsk sk skskkk #$$#$#*WTF? sssssssssssss K #$%#$% kYEARECAA kill kill kill g &^$% burn burn burn FAkF83K8ACgk %^&*(*@ krrhmp QHdDEdJ3cAgyyIw % <>??>?: CeJ1gUle5P $#*WTF MKShOmx6uoK2 grrrrrrr@#$% RXWWuawA n2Er+/r 3d3TEysk !!!!!!! J+TZzfQk5 =9SEn ****! Wwwww GRRRRRRRRRR @#$%^&*(*@ krrhmpfff! @%$# g g g g &^$% $*%^% zkkrrrss $^%*%@# tttghgjfff? #)^% <>??>?:"}{}{<><>?:"|{|+_+_ F*ck! Ghhhhhhhsk sk skskkk #$$#$#*WTF? Bmmmmmmm K #$%#$% kYEARECAA g &^$% FAkF83K8ACgk %^&*(*@ krrhmp QHdDEdJ3cAgyyIw % <>??>?: CeJ1gUle5P $#*WTF MKShOmx6uoK2 grrrrrrr@#$% RXWWuawA n2Er+/r 3d3TEysk !!!!!!! J+TZzfQk5 =9SEn ****ervert! Wwwww @#$%^&*(*@ krrhmpfff! @%$# g g g g &^$% $*%^% zkkrrrss $^%*%@# tttghgjfff? #)^% <>??>?:"}{}{ die die die <><>?:"|{|+_+_ F*ck! Ghhhhhhhsk sk skskkk #$$#$#*WTF? \||||/ K #$%#$% kYEARECAA g &^$% FAkF83K8ACgk %^&*(*@ krrhmp QHdDEdJ3cAgyyIw % <>??>?: murderous vengeance CeJ1gUle5P $#*WTF MKShOmx6uoK2 grrrrrrr@#$% ***!

Zo.
Dat is dat.

Echt Echt

2004-11-08T21:56:00.000+01:00

Ik wil niet in een ordinaire linkdump site veranderen, maar dit is best aardig en... vooral deze is echt aller ungläublichst.
Ook ik ben bezig met editing te rommelen en neem tegenwoordig 'Photoshop requests' aan...
Dat wil zeggen: als u een fantasie (in beeld) heeft, laat ik die graag uitkomen.
Ziet u Bush graag in travestie? Wilt u uw vakantiefoto's uit Lutjebroek met wat tropische regenwouden opleuken? Of ziet u graag wat moslimmannen in innige omhelzing elkaars blote voetjes strelen in de moskee?
Wilt u die vervelende ex laten zien dat u heel gelukkig bent met uw nieuwe vriendin die toevallig erg op Samantha uit Sex and the city lijkt?
Zeg hieronder wat u wilt en ik zorg ervoor. Het biedt u een leuk plaatje en mij de oefening die ik nodig heb om kunst te baren.
Kunst kan concreet maken wat niet echt lijkt en het onbestaanbare bestaand maken.

...

Leuk

2004-11-08T02:16:00.000+01:00

Het was hier erg leuk zaterdag. En hier was het zelfs nog leuker. Maar het allerleukst was het hier.
De strip hieronder is ook leuk.
Maar deze is vooral leuk omdat ik lekker weet dat 'ie helemaal niet leuk is en dat de maker te weinig gegenderd heeft.

Verbeelding

2004-11-05T04:18:00.000+01:00

In oktober ben ik door alle opwinding, reisjes naar San francisco en Londen, helemaal vergeten u de broodnodige poezie voor te schotelen.
Maar vandaag vond ik via Poetry in Motion een hele mooie.
Geschikt voor de kleintjes.
En...
Wat vond u ervan?

...

Nuance

2004-11-05T01:24:00.000+01:00

Dit ziet er buitengewoon deprimerend uit:

Maar zo was het niet in het echt.
Het kwam allemaal door de kiesmannen.
Dit geeft een vele malen geruststellender beeld.
Maar nog geen betere president.

...

Screwed Ourselves

2004-11-04T02:42:00.000+01:00

In 11 staten van Amerika is homoseks bij de wet verboden.
Bij deze verkiezing heeft 23% van de openlijke homo's op Bush gestemd.
Alsof de Joden Hitler omarmen.
79% van de geënqueteerden bij een an exit poll die op Bush hadden gestemd, zeiden dat "morele waarden" het meest bepalend waren bij hun stem.
80% van de geënqueteerden bij dezelfde exit poll die op Kerry hadden gestemd, zeiden dat "de economie" het meest bepalend was bij hun stem.
Reken dat maar eens uit.

..."The Republican National Committee announced today that the Republican Party is changing its emblem from an elephant to a condom.
The committee chairman explained that the condom more clearly reflects the party's stance today, because a condom accepts inflation, halts production, destroys the next generation, protects a bunch of pricks, and gives you a sense of security while you're actually getting screwed..."

En dan dat andere onderwerp:
"...HILVERSUM - Het overgrote deel van de Nederlandse bevolking meent dat de overheid heeft gefaald bij de aanpak van het moslimfundamentalisme. Dat blijkt uit een onderzoek van het bureau Intomarkt GFK in opdracht van het RTL Nieuws..."

Vreemd.
Hoe kan de Nederlandse overheid ergens de schuld van hebben als het volk keer op keer zegt dat de overheid 'niets doet' en ook geen enkel effect heeft als het wel iets doet.
Knap hoor.
Als er íemand heeft gefaald dan is het het volk zelf.

...

Moord

2004-11-02T14:36:00.000+01:00

Ojee.
Nu hebben we de poppen aan het dansen.

...

Axie!

2004-11-02T03:40:00.000+01:00

I had little time to process Sunday (after going to the DAF museum! Which was a lot of fun) - I went out again that evening with Cindy (who I met at the Paris ESF in 2003) to go for dinner with in the biggest Rotterdam ex-squat that is under the threat of being taken over by bad commercial companies.

So...
...

PLEASE sign the petition that will safe this unique spot!

People who visit The Poortgebouw always have a great time. I know Cindy and her friends and I felt lucky when we found out we were offered to see a movie at the squat. It was beautiful and we got to see how difficult life really is in Indonesia, the former Dutch colony. After Soeharto stepped down in 1998 I don't think a lot has changed for the poor people but we don't see much in the news.
Here's the info:
"The eye of the sun" (2001)
A FILM by Leonard Retel Helmrich
"The eye of the sun" gives a look on the life of ordinary indonesian families. The previous years there have been enormous changes in Indonesia, politically and socially. The director recorded splendid pictures with his simple DV camera, without interviews or voice-overs. With braveness he puts himself in the turmoil of student demonstrations and riots in Jakarta, he films from open doors in a driving train and sees a cobra right in the eyes. The result is a tense and moving film, which was chosen as the audience's favorite of the IDFA 2001 (international Documentary festival Amsterdam).

...

Op Safe spelen

2004-11-01T14:22:00.000+01:00

Vandaag eens wat serieuzers.
De hele wereld weet dat ik een liberale opvatting heb over sex en dat ik tegelijkertijd aartsconservatief ben als het op safe-sex aankomt. Dat wil zeggen dat condooms niet genoeg zijn. Het gebruik van meerdere handschoenen is verplicht binnen een straal van 3 meter om mijn lichaam heen.
Ik ben daarom geërgerd als ik zie dat op sommige events dit als overdreven of onnodig wordt beschouwd. Ik vrees dat men daarbij alleen maar denkt aan HIV/AIDS en eventjes al die andere risico's uit het oog verliest.
Maar ach, sex moet leuk zijn en condooms zijn best geinige flubbers an sich, daarom (voor zowel PC als Mac OS X) hier een gratis downloadbaar erg grappig spel. Ik ben er de laatste dagen verslaafd aan en ben al op level 4. (Nadat ik heel lang op level 2 bleef hangen. In San Francisco was ik van plan mijn eerste tatoeage te laten zetten, maar het geld dat ik daarvoor gereserveerd had ging op aan een Wacom A5 tablet en sindsdien doe ik alles met de pen i.p.v. de muis waardoor ook mijn spelcores flink omhoog sprongen).
Probeer 't eens en vergeet daarbij tegelijkertijd uw eventuele kinderen niet. Je kunt niet jong genoeg beginnen met voorlichting. Het is naast 'Chess' het enige andere spel dat ik heb dus dat zegt nogal wat. Ik ben dol op spelletjes maar doorgaans niet op de computer.

...

Joli(e)s Hypothese

2004-10-30T01:32:00.000+02:00

Ik drink graag koffie.
Wat heet, ik ben verslaafd.
Ik drink koffie wel met suiker (steeds vaker nepsuiker want zelfs een Joli(e) moet op de pondjes letten tegenwoordig).
Melk voegde ik in het verleden alleen toe als het bruine goud van dusdanig slechte kwaliteit was dat de smaakpapillen wel een beschermend vetlaagje konden gebruiken. Vaak hielp dat niet. Aan automatendrab valt weinig te verbeteren. Grappig effect daarbij is nog dat het lijkt alsof de toevoeging van de melk de smaakcomponenten beter uit laat komen. Zo zal lekkere koffie nog lekkerder smaken met wat room terwijl slechte koffie er rare dingen mee doet.
Dat lijkt op verf.
Als je een donkere kleur voor je hebt maar je weet niet precies welke dan helpt het om er wit bij te doen. Ook kun je ermee achterhalen of je een blauw voor je hebt dat zweemt naar magenta of juist naar geel (erg belangrijk als je paars wilt maken bijvoorbeeld).
Mijn theorie is dus dat koffiemelk en witte verf een gelijkwaardig effect hebben.
Een belangrijke theorie.
Maar ik weet nog niet waar ze voor gebruikt zal worden.

...

The last of the famous international playboys

2004-10-29T01:58:00.000+02:00

Gossie.
Ik ben beroemd.
Kijk maar, ik ben hier geinterviewd.
En da's nog niet alles.
Hier ook al.
En dat komt allemaal in de krant.
Van Fabeltjesland.
De Faaaaaabeltjeskraaaaant.

...

Bibberende Bijstanders

2004-10-27T02:31:00.000+02:00

Natuurlijk ben ik een groot voorstander van de sociale voorzieningen (voorlopig) en is het waarlijk prachtig dat we in dit land de Bijstand kennen, maar nu ondergetekende zelve in de klauwen van dit papieren monster is gevallen, lijkt het een stuk minder sociaal.
Zo werd ik afgelopen maandag gebeld "dag mevrouw Ghianni, binnen een half uur komen wij bij u een huisbezoek afleggen." Ik was hier al enigszins op voorbereid vanwege een intake gesprek vorige week, maar toch bekroop me een naar gevoel. Waar is dat bezoek voor nodig? Het is mijn huis, mijn ruimte, mijn leven. Ik wil geen gewroet van mensen-die-niet-mijn-vrienden-zijn-en-die-ik-dus-ook-geen-wijntje-aan-ga-bieden in mijn privéplek.
Maar ja.
Ik kreeg bij hetzelfde gesprek een hele waslijst voorgelezen met alle kortingsmaatregelen die volgen als ik ergens niet aan meewerk - en ik heb nu al 2 maanden geen inkomen gehad maar wel alle rekeningen dus...
...dus liet ik de twee dames vriendelijk binnen.
Ze stonden wat onwennig in mijn gang, stelden geen vragen maar wilden alle kamers zien (mijn moeder noemt dat 'tandenborstels tellen'). Ik had ervoor gezorgd dat ik van mijn tweepersoonsbed 1 kussen had weggehaald en ook mijn elektrische tandenborstel was aan't gezicht onttrokken - ik achtte het wijselijk zoveel mogelijk luxe artikelen op te bergen, zoals mijn oude en mijn mooie nieuwe Mac - beiden klein genoeg om tussen mijn stapels slecht gevouwen handdoeken te verdwijnen.
De dames van de Bijstand bleven aldoor maar nerveus en spiekten rillend om zich heen in mijn huis. Heel snel al vertrokken ze weer met de mededeling dat ik snel bericht zou krijgen dat mijn uitkering zou worden aangevraagd alsmede het voorschot. Ik zwaaide ze verbaasd en vriendelijk uit, peinzend weer terugkerend naar mijn huiskamer. Wat was er toch aan de hand?
En toen viel mijn oog op deze poster:

Hm...
Zou het kunnen dat de aanblik van deze beeldschone bekkende Marrokaanse jongens hen teveel werd?
Dat zou vreemd zijn.
Ze zijn toch lief?
Wie vindt dat nu niet mooi?

...

Try this at home

2004-10-23T21:22:00.000+02:00

I owe you still a post of everything that happened the last days of my San Francisco trip plus the stuff I did in London so I'll swap to English again. In the meanwhile I am passing my time on the web and doing home experiments like filtering water and trying to figure out if my food and drinks taste different.
It definitely looks different:
Left glass has tea in filtered water, resembling yellow.
Right glass is unfiltered water with the same tea, looking close to brown.

It took me a while to find the filter jugs here, because they are not very common in the Netherlands.
I'm going to make coffee now and try and spot the difference.
My life is so exciting.

...

Berlin

2004-10-22T11:46:00.000+02:00

Vandaag kreeg ik een bericht in mijn inbox dat mij meteen deed onderzoeken of ik snel even binnen 24 uur in Berlijn kon zijn.
Morgen vindt er het legendarische Wigstöckel plaats. Een must-see. Maar ik heb even genoeg van treinreizen en geld uitgeven dat ik eigenlijk niet heb.
De afgelopen weken verkeerde ik in een "constant vortex of timelapses" zoals ik het aan een vriend in Londen omschreef. Negen uur tijdverschil met San Francisco, 1 uur met Londen (heen en terug) en aanstaand weekeinde alweer wintertijd.
Houd het dan nooit eens op?
Berlijn ligt wel in de planning; het wordt waarschijnlijk het weekend van 20 november en ik heb al een logeeradresje bij 2 queers.
Handig zo'n netwerk van perverselingen.
...

San Francisco-Amsterdam-London-Bruxelles-Hoogvliet

2004-10-19T22:52:00.000+02:00

In 5 dagen tijd was ik in 5 wereld steden.
Morgen ben ik op gesprek bij de sociale dienst Hoogvliet.

Ik heb een boeiend leven.
...

Crazy

2004-10-15T17:21:00.000+02:00

Ik lijk wel gek.
Ik heb nog steeds last van jetlag, maar toch ga ik morgen voor 3 dagen naar Londen terwijl mijn ding met Turtle nog lang niet uitgepraat is.
Ik ga in Londen demonstreren en ook nog queer doen.
Ik hoop dat ik levend terug kom.
...
www.indymedia.org.uk/en/2004...299012.html
esf2004.net
www.fse-esf.org
www.altspaces.net
www.wombles.org.uk/auto
www.greenpeppermagazine.org
www.efcr2004.net
www.labofii.net
www.londonsocialforum.org
www.schnews.org.uk
www.letslink.org
www.globalwomenstrike.net

Weer bij u

2004-10-12T20:59:00.000+02:00

Ik ben weer terug in dit land.
En ik vind er geen reet aan.
Hier de laatste beelden.
De afgelopen twee weken in San Francisco waren erg zwaar. Met mij en Turtle ging het vaak rampzalig en dat heeft zo zijn schaduw over het een en ander heen geworpen. Ik heb me geen moment werkelijk ontspannen gevoeld. Maar de stad zelf zal ik vreselijk missen.
Als ik weer wakker ben, leg ik het uit.
Bedankt voor het lezen, blijf erbij en tot ziens.
...

Climb every mountain

2004-10-10T07:36:00.000+02:00

It was quite the climb,
but it was worth it

...

Home is where the heart is

2004-10-09T01:18:00.000+02:00

Only three more days untill I leave.
It's going to be a relief to be back in my own space again - my own room, my own dirty laundry, my own dishes and my own poo. I'll see my dear friends and all Dutch gender queers again (since there are only 20 in the country). But I'll go back to the restraint life, the social welfare, the paperwork, the greyness of the Dutch sky, the ever present system, the Dutch homogenousness, the lazy community that takes everything for granted, the pigeon holes, the carelessness and worse from all: the danger of becoming passive and boring myself. The Dutch culture is like a swamp that sucks you into an energyless black hole.
I don't want to go back.
Especially not since I have started to feel so comfy and excited here in SF (which has only increased with the number of wonderful people I've met). A lot has happened. Sometimes I was hit with fascination so heavily I could not speak. I blocked.
Now I'll give a little update on my adventures.
And look even more pictures of them. My plan to get a tattoo is postponed because I'd rather spend my money on getting a tablet (& scroll mouse) for my Mac powerbook. Computerstuff is much cheaper here than in the Netherlands.
Adventures:
-Tuesday: went to Golden Gate Park with Turtle. It's a cold day yet I find the park to be impressive and incredibly diverse. I love the variety of trees (in my next life i wanna be a sloth) and I adore the Japanese tea house. It's very chilly so we decide not to go to the buffalo's. We meet up with Max in her office and go and eat at house of Nanking. Yummy food, but my mouth swells and I feel exhausted. That night we go to Tranny Shack. The music rejuvinates me. I feel like I am finally in the queer spot I always was looking for. Turtle laughs at my dancing and bites me in the ear which makes my knees go weak. After the performances are done, part of my body is covered in glitter, fake blood, water and pussy liquor.
-Wednesday: I take a walk via Fort Mason towards the Exploratorium (it's free that day). It's totally my thing and I get inspiration for weird art - I stay untill closing time and try to reach Biting but she doesn't pick up the phone. I am exhausted again (every day at around 6 I seem to fade) but that evening Turtle and Max take me to Wet Wednesday at The Power Exchange. i am impressed with the size of the space and the variation of the play rooms - it feels like yet another Exploratorium! :-) But a kinky one... I love the electronic/Frankenstein room. I never played in public and there are too many people not playing and looking at us so i don't feel comfortable to do 'a first' here so I just walk around the spaces and socialize with the Deviant Girls and Cyrk_Vision and PeterPanzy. Afterwards Turtle and Max take me to a typical American diner. Real maple syrup and pancakes enter my stomach. Yum. (Note to reader: please send me maple syrup when I get back to the Netherlands).
-Thursday: this day there's an angel on my shoulder. I am going to attend a class at the CCA but ofcourse i can't get in, yet I bump into Mel who has a key. The class and the lecture is great and is about one of my very favourite artists, Marcel Duchamp, in connection with a great crazy artists i had not heard of, Tim Hawkinson. I feel in my element and decide I reall, really, really wanna go do my masters at the CCA. Afterwards I look for the dean of graduate admissions, she's not in, but I run into her assistent who remembered me from the information night. She answers my questions about finances and is very helpful and a nice personal contact since she is a CCA graduate herself. After that I start feeling tired again but manage to meet up with Turtle and the über cool Jen in Samowar. At home I eat Turtles delicious pasta (how did zie make that exquisite white sauce?) and I crash on the couch but can't sleep. the day is not over yet: with max I go to Cellspace - awsome space and an awsome street art show. After that I meet up with Jonee (who i had not seen in 4 years since we both left Boston) and i meet his girlfriend April who is a very smart and curious girl. It's a lovely, lovely night and Max and me talk about America. When at home I receive an email in my inbox from a friend at UK indymedia - she tells me about the FBI obscuring Indymedia servers all over the world. I can't believe it and start doubting my eyes and brain so I tell Max. We browse the internet in search of more information. It's true - some Indymedia sites are down.
Today I confirmed my Continental Airlines flights and did laundry.
It's sunny.
I am happy.
I don't want to leave.
...

The World

2004-10-08T13:29:00.000+02:00

So much stuff has happened in the past days; it's been like a mad roller coaster ride, but a good onje.
I just met up with Jonee who I haven't seen in 4 years... i feel giggly and drunk in a happy way.
Here's more pictures for you to gaze at and be amazed about.
Soon I'll tell the stories behind them.
Tomorrow I am going to see sequoias!
(Big trees).
But what I feel everyone should know is the big, big bad news I just received in my mailbox.
It fucking sucks!!!

Golden Gate Wind

2004-10-05T10:30:00.000+02:00

The picture below is me on a boat (Bay Cruise) and my face looks troubled because of the heavy wind - the ship is heading for the Golden Gate Bridge :-)
Past days: Visited the CCA and saw it was the perfect art school for me with the perfect programm the perfect teachers the perfect students the perfect facilities but... totally unaffordable.
Did laundry at a laundromat (you know: with those huge American dryers in which three Joli(e)s can fit). Went shopping at Clothes Contact (2nd hand) where Turtle picked me the perfect outfit and taught me how to look hip (Max: "the belly sticking out is extra sexy points"). Had a big conflict later that day because they thought I was not happy here; I couldn't express I was still in culture shock and overwhelmed with all the activity here. The atmosfere turned sour but we went to the woman's bathouse 'Osento' and felt very good and relaxed afterwards. Just what we needed.
Saturday: got up at noon, did some computerstuff, went to El Rio for the 'Karma' gender performances night and I bit Michelle in the urinals. Afterwards we had dinner in a scary and yellow looking Mexican burrito place. We went up to Talia's incredible house and had a great laugh untill we all peed in our pants. I went home with Michelle and slept over. On sunday Michelle took me out for breakfast on her Harley motorcycle. Went home again. Cuddled a lot with Turtle, even though zie says zie never cuddles. Went to see the Castro streetfair. Met up with Mim and Reverend Michel. Had a lovely peaceful time in the teahouse and walked some more on the Castro where I had a greasy pizza. That evening Turtle, Max and I went to see the movie 'Sky Captain' which is all computer generated backgrounds - magical, so Metropolis!
Monday: went to Fisherman's Wharf. The Alcatraz tours were sold out for the day so i went on a bay cruise (picture). It was really nice except for the annoying, loud and stupid tourists. Monday night I had a date with Ari (he's so hot); we mainly ended up doing very silly things like impersonating people we know and leaving a trail of puzzling funny messages to friends and... we found a chair in the street with wheels - so we drove each other up and down the hills to Ari's house while homeless people looked at us as if we were even crazier than they are. Hours of pure authentic fun!
Today Turtle is taking me to the Exploratorium - I am looking forward to being alone with zir again.

Wanna see more pictures?
Go here.
It's page 3 already.
On monday I sent the post cards to everyone, so keep your eye on the mailbox!

...

More!

2004-10-04T10:35:00.002+02:00

Wanna see more pictures?

Go here.

Oh my...

Mental notes

2004-10-02T21:11:00.000+02:00

There are too many interesting people here in this one city. It's a magnet.
For example this photographer is just awsome.
I bought a photo of him. He's a typical example of a gender queer person: has been gay all his life but met a lesbian this year. They did an artproject together and now... they are lovers! She calls him 'my wife' and that's just wonderful.
The bad thing is they get turned away from lesbian (and supposedly) tranny-friendly events, but this week Turtle and Max have taken action and forced a public apology out of a woman who organises these events.
Now that's activism.
I'm extremely lucky to see these wonderful people do it up close and I'm taking mental notes.
Europe has a long way to go.

...

Woohaa

2004-09-30T17:27:00.000+02:00

So today I am doing my Wildpaden thing again, spontaneously in a street near the financial district and near that white pyramid skyscraper.
Yesterday I met some ZeeKomkommers in China Town.
They were very dry and their bellies had a hole in it.
Here's a picture:

Queernezz

2004-09-30T09:28:00.000+02:00

OK.
It's clear to me now: I am in queer town!
Today I went to Gender Pirates - which happens once a month in club El Rio on Market Street.
I cannot explain... it was heaven, lots of political and gender fluid performances, cute people, poetry, music, and Sam (a cute tranny boy) flirted with me.
I drank Belgian Leffe beer because it was the only thing i knew.
I met people from Tribe again and I saw Sandy who looked tired and Ari responded well to the crush I have on him.
During the day I went to China Town with Turtle. I was very tired and had an upset stomach, Turtle had a bad headache. she did hold my hand and I tried to enjoy it as much as I could. God I have such a huge crush on her. we also visited her wife, Max, in her office.
Before that I tried to call the SFAI but it didn't work. Later in the evening I went to visit the graduate information night at the CCA which was very helpful and it made me really want to be a student in their MFA (tweede fase) programm but it's very expensive. There is little scholarship around to do that.
So, tomorrow I am doing my public art project thing and people are actually going to visit it.
I am delighted about that.
I am going to have to get up early though - and since I am still in a very strange jetlagged mood and I automatically wake up at 7 in the morning anyway it's not a problem.
Turtle says I am actually overwhelmed unconsciously here with all the new impressions I get every day - it's too overwhelming.
I think she may be right.

...

Shock

2004-09-29T19:59:00.000+02:00

Damn. Finally a chance for me to ever experience my first earthquake... but I slept through it... Didn't feel a thing.
Tuesday I felt bad and felt really slow and drowsy. Monday was so much fun because I got to experience a lot of time with Turtle alone and I made a first website with some pictures. I hope to make more later.
I still owe you a good long story on how everything has gone so far.
Here's an attempt: friday morning 5 o clock, got up with Hannah to get to Schiphol Airport. I don't wanna go, but the first plane flight is excellent and luxurous - I can't sleep. In Houston Texas the immigration service acts difficult on me because I used to have a student visa. The second flight to SF is horrible. Lots of ugly 'stupid Americans' who don't know how to stall their luggage. I arrive at airport and go down an escalator when suddenly someone calls my name: it's Turtle! And zie's going down, so i drag my tired body up the wrong way and hit everyone in front of me. Turtle and I hug and kiss and I shake with nerves, probabbly from anticipation. We take the Bart (subway) to the city. The weather is great. I feel sleepy tired and unreal. But when Max (Turtles wife) arrives I start feeling a bit more relaxed. Near their house is a bar where we go and eat - it's a typical yankee place with a big TV screen with baseball - I kinda like it. That night we got to the previous mentioned Exiles meeting. I feel like I am in another dimension.
Next day I sleep until noon. Turtle wakes me up. I go out for coffee with Max (she gives me a great mini tour in Castro and Mission) after that Max and I work a lot on my G4 powerbook. In the evening we went to eat sushi. That evening we went somewhere but i cannot remember what it was (already, it must have been the Lexington bar and an art show) and I felt weak and emotional and had a good talk with Turtle about expectations. I took a lot of effort to travel to the other side of the globe for this virtual crush that ze is - but now we see each other in reality it's a bit puzzling and scary and different. At the same time Turtle feels shocked I am actually here. I cried and didn't know what to feel for a while. I felt Turtle has really high standards that I cannot live up to and it made me feel very unsafe for a while. I want to feel safe with people... I do know Max and Turtle are good people and I appreciate them as gems in this bad world.
Sunday, woke up at 9 feeling really sad and numb - but strangely enough also reliefed and felt much better later at 11 when the others woke up. Sandy, Ari, Kyra and Michelle came in and brought food - at noon we went to Folsom, which was extremely crowded and amazing. I am very positive about the amount of visible kink there. But I still felt jetlagged and nothing really got into my brain. As if I wasn't processing things. We didn't go out for dinner but went up to this ladies' superdeluxe overstyled but comfortable apartment and ate stuff there while I met lots of people I didn't know and tried to sleep in front of the fire - i felt freaky. After that we went to the Cherry Bar where I met people from Tribe, which was really cool. But the atmosphere was bout to change... when one of our genderqueer friends came up and said they were expelled from that night 'because there were complaints' about him which was not true. It was mainly the owner being a bitch. We had a big scene and decided to attack all boards, forums and mailinglists about it.
Monday I got to talk with Turtle a bit more and we spent an absolutely wonderful and fabulous in town. Zie took me to the ocean beach where i got to see my first ocean ever. We also saw a bathing pools' ruins and climbed up lots of rocks and hills and saw a great view over the bay. In the evening we mwt up with Max, Celestine (a porn star) and Shannah and ate at an incredible vegetarian resaurant where everything looked like meat but wasn't and still tasted great.
Tuesday (today) was really slow although I managed to go to Fisherman's Wharf and the Musee Mechanique. I got news from 111 Minna gallery (they want to announce my project on their site! I am doing a public project on thursday and friday there.) and I called Pang who i haven't seen in 6 years - I am meeting her this thursday, the same day on which I could have a date with Turtle, so it's going to be hectic.
I would be happy to get to know zir all over again.

...

I saw a humming bird!

2004-09-27T22:24:00.000+02:00

Oh my god!.
What kind of place is this???
I was just out to get Turtle an "almond flavoured steamed milk" and got myself a "small caffee latte" (coffee is horrible here, but Max tells me where the best can be found, 'cause she's an addict too) and I decided to take some time to enjoy the view in the street. It was my first time alone in a San Francisco street.
I noticed more things around me. The shapes of the light posts, the color of the streets, the incredible diversity of apartment buildings, the palm trees (!) the little coffee houses with yummy looking cookies and the scary looking breakfast places, the badly dressed poor people, the kids playing basebal and the many, many hills. There just are no straight streets here, it's always steep. I think I heard San Francisco is built on 49 hills and it shows. The biggest ones are surrounding this city. This also means there are incredible views that remind me of a cross product of the French Riviera, the Italian promenades and old Boston houses.
I walked up a street and passed a big flowery plant when I thought I saw this big insect, but it was a humming bird! (Dutch: kolibri!). They just fly around here in the wild... Awsome!
So I was just sort of being impressed and standing in the street, when all of a sudden a bus stopped to wait for me. I was confused but noticed quite quickly I was standing at a busstop post. They're difficult to recognize sometimes since lots of busstops are just light posts or telephone poles with a yellow band around it...
Today I feel a little bit better - I was having a really yucky cold but I remembered in America you can buy zink lozenges that just instantly cure (I think they're illegal in Holland, so I'll have have to stock up and take a stack with me when I go back, sell them for a high price ofcourse). I am not over my jetlag yet. I have a very strong biological clock, which is good if you don't have an alarm clock but at the same time it's difficult to reset and get used to a time warp.
The weekend was very odd and a little weird sometimes. I'll tell more about that later.
I was not falling in love with the city at all yet, but I think the excitement is finally starting.
Thank you all for reading this and please do keep in touch through the comments.
More soon!

...

First pict

2004-09-26T03:33:00.000+02:00

I can't FTP right now, but here's a picture of me in DoloresPark.
In the background the incredible view.
Last night I was completely jetlagged but still went to Studio Z - there was a 'meet and greet' private party in preparation of Folsom. Tomorrow's big event.
I felt overwhelmed at Studio Z with al the queer dykes and tranny boys there - they take good care of their outfits - it made me feel like ugly wallpaper.

...

Safe!

2004-09-25T07:01:00.000+02:00

I have arrived safely!
I am not quite settled yet, but it's fab here.

Big thanks to Hannah for dropping me off and Turtle and Max are.... :-) swell!!
More soon (+pictures).

...

Welcome New Readers!

2004-09-23T01:35:00.000+02:00

My secret weblog (the English one) will not be updated while I am in San Francisco.
Instead this one will be the spot where I shall keep you all posted on my adventures on the west coast, hopefully with some pictures too.
The big advantage for me is I don't have to be in 5 different places all the time, the advantage for you is you can post comments here in either English or Dutch (and you don't have to subscribe to anything - posting here is never censored).
Even my own comments will not be censored by me... :-)
It's going to be one crazy visit. I will be in a city I have never been before (=1st impressive thing), I am finally going to see Turtle again who I am very infatuated with (=2nd), it will be the first time for me to be back in the States in 4 years (=3rd), I am going to see a friend getting married and I have not seen her in 6 years (=4th), the city is filled with queer and kinky spaces to check out (=5th), I am meeting 2 friends I have not seen in 4 years since they left from Boston (=6th), I am going to see sequoia trees and mountains I hope (=7th), I am going to check out two art schools I may do my Masters studies at (=8th), I am going to visit a lot of galleries and some great museums (9th) and last but not least: I am going to stock up on lots of sex articles because I have latex allergy and it is difficult for me to get latex free condomns and latex free dental damns here......!
Right now I am preparing to pack and taking extra vitamines (I still have that damn cold). Thursdaymorning I'll be at the dentist; the rest of the day I'll be packing (I'm still not sure if I should take my laptop along) and in the evening I'm travelling off to Amsterdam to sleep over at my friend Hannah's place - she lives a lot closer to the airport than I do.

Update: It's only one hour and 15 minutes before I am leaving my house... I am not quite finished packing and the weather is drizzly here, but it is slowly getting to me: it's really happening! I cannot believe it. I really am going to go to San Francisco. I am really, really, really going to touch Turtle soon! It's too good. This cannot be true!

Fridaymorning I should be at Schiphol at around 7:30 which is going to be a challenge all together...
Here is my flight information:
A FR 24sep Amst-Houst 09:40-13:10 CO 59Q stop 762
A FR 24sep Houst-SF 14:35-16:43 CO 141Q stop M80
and back:
A MO 11oct SF-Houst 12:15-18:00 CO 156Q stop 738
A MO 11oct Houst-Amst 19:20-11:55 CO 46Q stop 767
But let's not think about going back yet...

...

In case of a plane crash

2004-09-22T01:54:00.000+02:00

Ik wil geraakt worden, ontroerd worden.
Ik wil alleen maar leven in vertrouwen en inspiratie, want die twee kunnen niet zonder elkaar.
Het lot besliste dat de bruggen die achter mij verbrandden niet anders konden.
Dit jaar pas ontdekte ik dat verlangen en verwachting twee verschillende dingen zijn.
Vervelende exxen hebben mijn gebrek aan kennis daaromtrent misbruikt.
Maar ik leef om te leren dus dat zit wel goed. De zin van het leven is tenslotte puur de evolutie zelf.
Erkenning, warmte, respect, zingeving en vrede zijn behoeften. Meer niet.
Maar ook ik ben een zoogdier, net als juffrouw Laps.
Ik ben benieuwd of ik ooit tot fossiel wordt en wat de paleontologen van me zullen denken.
Zeker is: tussen mijn botten zullen twee piercing ringetjes, een modieuze bril en talloze amalgaam vullingen liggen.

...

Saluut

2004-09-21T18:12:00.000+02:00

Donderdag: afscheid genomen van mijn broer in Dizzy en in De Sluis.
Vrijdag: afscheid genomen van Ingrid bij mij thuis.
Zaterdag: afscheid genomen van Cindy, bij haar thuis.
En later op de dag afscheid van Martijn bij hem thuis.
Zondag nog gebeld met Etienne.
Vandaag: website van Henriette afgemaakt en afscheid genomen van mijn moeder bij mij thuis.
Deze avond afscheid van Judith, Magdeleen en Simon in Dizzy.
Ik heb nog steeds last van kou, dus heb ik mezelf ziek gemeld en ga morgen niet naar de cursus, dat geeft me een dag rust.
Donderdagochtend moet ik nog naar de tandarts en die dag logeer ik in Amsterdam bij Hannah om zo ook afscheid te nemen van de vreer.
Hannah gaat me vrijdag uitzwaaien op Schiphol.
Het vliegtuig vertrekt vrijdagochtend om 9:40h.
Nog twee dagen...

...

AntiTest

2004-09-20T23:38:00.000+02:00

Er was vandaag protest op straat.
Een paar uur lang was de Coolsingel hier omgetoverd tot spandoeken expositie.
Wat zou het tegenovergestelde van protest zijn... AntiTest?
Oh nee... Het tegenovergestelde van protest was sleur, dacht ik.
Of is dat mijn eigen interepretatie?
In ieder geval is het weer eens tijd voor een OK sticker.
De vorige ging naar een kut Marrokaan.
Vandaag gaat de tweede sticker van dit jaar naar de buschauffeurs en vuilnismannen die bij B&W aan tafel zaten en een echt arbeidersmannen sfeertje met zich mee brachten.
Zo'n lekker mannen-in-werk-uniformen-en-met-grote-handen sfeertje.
Inge Diepman's wanna-be intellectualisme verbleekte erbij.
Dus...
OK voor de vuilnismannen!

...

Een dag

2004-09-19T23:31:00.000+02:00

Vandaag was ik op bezoek bij Hannah's atelierdag.
We aten San Francisco koekjes en ik maakte een foto van een papier waarop stond "grote liefdes moeten worden nagejaagd".

Om daar te komen moest ik wel met de trein. Daar ving ik flarden van gesprekken op.
Soms zeer beschamend
"...Ik vind jazz wel leuk maar dan wel met een deejay en met een beetje een leuk deuntje eronder..."
een telefoongesprek van levensbelang
"...Pa, als je in die tent een brood vindt, wil je dat dan meenemen? Want ik ben het vergeten..."
en natuurlijk kinderen, want die krengen zijn overal te vinden
"...nee, jij mág niet meedoen!..."
Die laatste deed mij een aantal trauma's herbeleven.

Twee dagen geleden liet mijn geliefde me weten dat ze had kougevat - waarna ik bezorgd en zelfs bijna een beetje boos werd en haar vroeg: je bent toch wel beter als je me ophaalt van het vliegveld he?
En nu...
Heb ik zèlf kougevat...
Het is een straf en ik heb het verdiend.

...

Kogel is door de Kerk

2004-09-17T18:01:00.000+02:00

Vandaag verstuurd:

"...Dag Marian,
hartelijk dank voor het opsturen van de informatie over de expositie in november,
maar helaas kan ik niet meedoen (ik had een schets en 2 films willen vertonen).
Ik heb er heel erg lang over nagedacht, en mijn persoonlijke overweging is dat ik als professioneel beeldend kunstenaar (biseksueel en transgender) mijn naam liever niet wil verbinden aan een festival dat onder de noemer 'lesbian pride' opereert,
maar ik kom natuurlijk zeker kijken,
vriendelijke groet en succes,
Jolie Ghianni..."

...

actionArt

2004-09-16T14:49:00.000+02:00

Lectori Salutem,
Het foto-verslag van de zacht anarchistische WildPaden actie in Rotterdam rond de manifestatie "Het Dak Eraf" bij het Centrum Beeldende Kunst aldaar, is nu eindelijk _volledig_ te zien op
www.wildpaden.tk
En dat allemaal gratis.
Met dank aan alle dappere assistenten (alfabetisch): Hannah, Judith C, Judith V, Magdeleen en Martijn. U kunt hen ook weer vinden bij het 'credits' gedeelte op de introductie pagina, waar u ook wat kritiek kunt vinden op het project.
Beeldend kunstenaar Joli(e) was erg blij met deze boze reacties - het geeft aan dat Rotterdam nog niet ingeslapen is.
En dat is fijn.
De actie wordt in oktober herhaald in San Francisco.
Mensen die het verslag van Joli(e)s verblijf en 'artActions' daar willen zien, kunnen dit vanaf 24 september volgen op deze pagina die u nu voor uw bevallige neus heeft.
Speciaal voor die gelegenheid zal Joli(e) al zhaar belevenissen hier in uw gezicht gooien.
In het Engels wel te verstaan...
Maar u mag in het Nederlands reageren in het 'comments' gedeelte alhier.

...

Fasetoerisme

2004-09-15T01:16:00.000+02:00

Wind wappert om mijn hoofd en mijn weinige haar wappert mee. Het is 29 augustus en ik verblijf in Egmond aan Zee. Het is de laatste dag en ik wil wel eens alleen zijn. Dus ga ik zonder anderen in mijn buurt uitwaaien en mijmeren op het strand en even later blauwbekkend van de kou rap een strandpaviljoen in. Er zitten vele anderen maar die ken ik niet dus ik voel me nog steeds lekker alleen.
"Wat een raar verschijnsel is dit toch eigenlijk" denk ik terwijl ik de kop warme chocolademelk aanpak, mij aangereikt door een serveerstertje dat zuur naar mijn hanekam kijkt.
Ik vind het vreemd dat het strand zoveel bezoekers trekt. Strikt gezien is het niets anders dan de overgang van het ene landschap naar het andere.
Bestaan er nog meer van dat soort toeristische trekplekken? Ik kan er geen meer bedenken. Nog nooit heb ik gehoord van friettenten die zich vestigen bij de overgang van kleigrond naar lössgrond. Of gadgetkraampjes gevestigd op de overgang van gele aarde naar wat minder gele aarde. Bij bosranden staan wel tenten, maar nooit eens een keertje bij de overgang van loofbos naar naaldbos.
Dat doet mij peinzen.

En ik was het niet vergeten: het is vandaag weer eens de 15e van de maand, dus tijd voor een gedicht:

DE GEWONE MENS
EN
DE GEVOELIGE MENS
Te Zandvoort
(fragment)
door J. van Oosterwijk Bruyn
1794-1876

(...)

DE GEWONE MENS

'k hoor dat men klaar met eten is,
dat maakt mij zeer verblijd,
't is heden vol aan de open dis,
de zeelucht geeft aptijt
de spijzen ons hier voorgezet,
zijn waarlijk goed van smaak,
puik zijn de kelder en het buffet;
de kok verstaat zijn zaak.

DE GEVOELIGE MENS

Ik wil in 's vissers huis zijn vangst en maaltijd delen;
Hij dist mij de aardvrucht voor, op 't zandig duin gepoot.
Geen vorstelijk gerecht kan meer mijn zinnen strelen,
Gulhartigheid geeft waarde aan 't aangeboden brood.

DE GEWONE MENS

't wordt laat - 'k heb van de knecht verstaan,
dat mij mijn rijtuig wacht.
de zon is reeds aan 't ondergaan;
de torenklok sloeg acht.
ik nam een dikke sluitjas mee,
en wel op goede grond;
de lucht is koortsig dicht aan zee,
en 's avonds ongezond.

DE GEVOELIGE MENS

Daar zinkt de zon in 't meer en kleurt de westerkimmen;
Terwijl ze een gloed van goud op golf en bergtop strooit.
Ik wil nog eens voor 't laatst het statig duin beklimmen.
'k Vergeet deez' dag vol weelde en zulk een avond nooit.

...

Simpel

2004-09-14T22:04:00.000+02:00

Vandaag in de Metro, een ingezonden brief van ongewoon hoog niveau:
"...
...Volgens een bericht in Metro van 10 september zou Uytenwilligen een formule gevonden hebben ter berekening van de nulpunten van elke wiskundige vergelijking. Een letterlijk onmogelijke opgave, want de wiskundige Galois heeft reeds in 1832 bewezen dat dit in het algemeen niet kan!.
Wel juist is wellicht: Uytenwilligen heeft een formule gevonden ter berekening van de nulpunten van die categorie van polynoomvergelijkingen waarvoor wel mogelijk een oplossingsformule te vinden is...
..."
Da's duidelijk.
Ik had het zelf niet simpeler kunnen zeggen.
De Metro kwam ik vandaag tegen omdat ik mijn huis eventjes verliet (een zeer ongewone actie als je net een 'nieuwe' computer hebt). Ik deed dit om effe te checken of Anneke gelijk had. Maar ik kon nergens meer WildPaden vinden. Toen kwam ik op het idee bij Fabricati naar binnen te gluren en inderdaad. Daar ligt nog een pad. De winkelier vond ze zo leuk dat hij ze nog even laat liggen! Gaat dat zien!

...

Klunst

2004-09-13T14:15:00.000+02:00

Het lijkt wel alsof alle kunstenaars die ik ken de komende twee weken deelnemen aan
1. een open atelier dag
2. een kunstroute
3. een open lucht filmfestival
4. een bijstands uitkering
Die laatste ben ikzelf ja... En ik zit in de problemen: het is leuk dat ik mijn hart volg en over 11 dagen op de schoot van mijn vriendinnetje zit, maar dat betekent tegelijkertijd dat mijn aanvraag gesprek voor de bijstand met 3 weken wordt uitgesteld (!) waardoor het twee tot drie maanden kan duren voor ik weer mijn rekeningen voor de huur en overzeese liefdesbrievenpostzegels kan betalen.
Hm...
Ik denk dat het een goed idee is als ik u laat weten dat er nog steeds 9 posters te koop zijn en dat u ook meer mag geven dan de 20 euro per stuk... Wordt anders eens lid van mijn SMS dienst. Of geef mijn niet te versmaden CV aan stinkend rijke bedrijven die een onconventionele werknemer zoeken.
Dank.
Wat ben ik toch stom.
Ik word nooit meer verliefd.

...

Kinds

2004-09-12T15:29:00.000+02:00

Toen dit Joli(e)tje nog een klein Joli(e)tje was keek het elke zondag naar de muis - dat was net voordat ik in bad moest, zo kon ik het gezeep altijd nog een beetje uitstellen.
Het laatste half jaar probeer ik weer elke dag te kijken en ik ga vandaag proberen het bootje te maken. Heerlijk om kind te zijn (als volwassene dan - want mijn vroegere jeugd was kl*te).
Gisteren keek ik ook al TV. Naar Brigitte Kaandorp om precies te zijn. Ook hier kwamen kinderen veelvuldig ter sprake. Zo vertelde zij over een scene op het schoolplein met haar dochtertje dat zomaar tegen een ander kind zei: "Nee, ik wil niet bij jou spelen, want ik vind jou stom!" waarna het stomme kind vrolijk verder huppelt naar een ander kind. En dat ze dit ook zo graag zou zeggen als volwassene, wanneer iemand je uitnodigt voor een feestje waar je niet heen wilt. "Nee, ik wil niet naar jouw feestje, want ik vind jou stooooom" waarna de kennis zegt "ok, dan bel ik iemand anders". Heel luchtigjes. Zo simpel. Er zijn best heel veel mensen die ik stom vind en waar ik tegen zou willen zeggen: ik wil niet met jou spelen.
Brigitte stelde ook nog voor dat als we iemand tegenkomen die ons helemnaal week in de knieën maakt we dan ook best kinderachtig mogen zeuren: "Mag ik een keertje met jou neuken? Aaaahhhh, toe?"

...

Voorgevoel

2004-09-11T01:11:00.000+02:00

Nog maar 12 dagen en ik zit in San Francisco.

De oostkust van Amerika, het land waar ik van hou, staat op de kop af drie jaar onder constante paraatheid. Maar ook westelijker, Seattle en Chicago, zijn terrorisme waardig genoemd.
Gek genoeg is er over San Francisco nog nooit gesproken. Alsof deze stad, dit hippie-verblijf, dit bloemenkinderen paradijs, dit siliconvalley en siliconen borsten proletariaat, deze kinky, sexy, homo-magneet overal buiten staat.
Waarom voel ik dan toch angst? Ik heb een allervreselijkst voorgevoel. Ik heb geen idee waar ik zal zijn over 5 weken, alsof het leven dan ophoudt. Ik voel dat ik niet zal terugkeren naar Nederland, tenzij tussen 6 plankjes. Ik heb de neiging al mijn vrienden en vriendinnen het telefoonnummer van mijn moeder te geven, want als ik dood ben, zal zij dat het eerst te horen krijgen.
Ik heb paniek visioenen over vliegtuigrampen, aardbevingen, notenallergieën, voedselvergiftigingen, schotwonden, anti-gay bommen of andere rampen die mijn lichaam kunnen treffen. Mijn voorgevoelens zijn vaak juist geweest.
Laten we hopen dat ze als sneeuw voor de zon verdwijnen als ik met Turtle zachtjes hand in hand over de Golden Gate Bridge heen wandel.

...

Para

2004-09-10T02:24:00.000+02:00

Het is voorbij. Van nu af aan zal het nooit meer hetzelfde zijn. Het is een soort kracht. Waar ik ook ga, waar ik ook sta, altijd zal er iemand in de buurt zijn. Ik ben nooit meer anoniem. Vandaag ging ik in mijn eentje naar een opening in Schiedam, waar ik slechts 2 kunstenaressen dacht te kennen - het bleken er veel meer te zijn. Die ik kende dan. Ook kwam ik later op straat, bij de films, nog meer mensen tegen die ik kende. Ik ken overal wel iemand. En anders wel allerlei iemanden via andere iemanden en die ook weer via weer andere iemanden. Iedereen kent mij al. Ik kan nergens meer heen. Het is overal. Misschien loopt er op dit ogenblik wel iemand die mij kent twee straten hier vandaan, langs een vuilnisbak waar ik een propje in heb gegooid of misschien nog ga gooien.

...

Ik nie begraip nie

2004-09-08T15:36:00.000+02:00

Halloe. Ik nie begraip nie veel meer.
Volgens bijstand ben ik allogtoon. Dus mij nederlands nie zo goed meer.
Vorig week toen ik inschrijven werd, zij belden mij op en zeiden dat iek bij project aan moest sluiten. Zij zeggen dat allogtonen daar goed in komen en baantje krijgen kunnen omdat zij presentiert worden aan bedrijven. Ik zei ja.
Ik dacht dat het voor alle soorten booitenlanders was, maar dat was nie zo. Ik kwam gistern in groot gebouw en daar zaten 50 vrouw. Allemaal allogtoon vrouw, geen man. Iek was enige met witte huidje. Die anderen allemaal Turks, Marrokaans, Surinaams en langharig. Twee hadden doekje om hoofd.
We moesten allemaal apart op foto, ik stijfjes, en ons foto komt in boek met onze CV's. Ik kom met kop ook op de voorkant omslag. Op 23 september komt prinsipes Maxima en Paul Rosenmolen ons praten. maar daar worden 5 vrouw voor uitgezoek. Die worden (echt waar!) eerst gescriend door AIVD. Ik hoop dat zij mij niet kiezen. Ik mag die monarchie nie. Ik hoop dat zij uitvind dat iek links radikale troon besmeerder ben.
Dit betekent dat iek nu aindelijk weer mijn hanekam kan scheren.

...

Prijsvraag

2004-09-07T01:38:00.000+02:00

Ik heb een nieuwe appel.
Maar ik durf hem nog niet te gebruiken.
Het is beginnersschroom denk ik.
Ook moet het beestje een naam hebben, dan is 'ie pas echt ingeburgerd.
Dus aan u de vraag: hoe moet hij gaan heten?
Mijn vorige appels heetten: Lingo Queen, Apple-pi, Elstar, Jonagold en Rotten Apple.
Deze nieuwe is naar ik vermoed een homoseksuele travestiet die erg van zilverglitter houdt. Zo was Lingo Queen ook een beetje, maar die had veel minder power dan deze nieuwe.
Deze naamloze. Kun jij zijn bestaan bevestigen?
Ik zal de inzendingen beoordelen en de leukste naam, met leukste motivatie, wint een diner met mij in de Koekela alwaar ik je op cheesecake met dadels zal tracteren.

Update: DC vroeg om een footootje.
Op 5 september schafte ik het stukje fruit aan en maakte na thuiskomst deze foto:
een dodelijk vermoeide Joli(e) met bronzen appeltje en Kikker-poster op de achtergrond en een zilver appeltje op de stoel.

...

Vlucht

2004-09-05T22:47:00.000+02:00

Altijd als ik een steentje langs het water zag liggen dacht ik aan hem. Hij maakte mooie dingen, maar wel dacht ik de laatste jaren dat hij een beetje getikt geworden was, met zijn geloof in ruimtewezens en reïncarnatie. Totdat ik mijn eerste vliegtuigvlucht ooit maakte, nu 6 jaar geleden.
Van Amsterdam naar Londen (de overstap die mij naar Boston zou leiden). Toen het toestel die dag opsteeg, omgeven door zonnestralen en een hel ochtendlicht, verscheen er een cirkelvormige regenboog onder mij op een onderlangs passerende wolk. De schaduw van het vliegtuig vloog er recht doorheen. "Dit wordt vast een bijzonder jaar" dacht ik. Nog geen kwartier later zag ik het silhouet van de Britse kust onder mij opdoemen. Hier en daar een wolkenflard en plots een perfect glinsterend zilverkleurig voorwerp, een cylinder. Het voorwerp vloog ook boven de wolken en moest ongeveer twee meter groot zijn. Het was kogelvormig en bewoog zich sneller voort dan het vliegtuig. Perplex volgde ik het met mijn neus tegen het raampje gedrukt, ogen als schoteltjes en verder niemand die het zag.
Ik geloof nog steeds niet in ruimtewezens. Ik weet simpelweg zeker dat ik gewoon een onverklaarbaar vliegend object heb gezien. Zonder te weten wat het was. Soms ben ik toch weer agnost. Maar als ik doodga, ga ik nergens heen, want ik geloof niks en ik weet niks. Bram Vermeulen maakt nu zijn eigen vlucht. Hij weet het nu.

...

Vrijgevig

2004-09-03T23:02:00.000+02:00

Ik zou het eigenlijk niet moeten doen, maar ik doe het toch.
Janet Jackson zou zingen 'What have you done for me lately?' (ik voel me zo jaren-80 de laatste maanden) maar ik berust erbij.
Dus hier is het.
Een gratis cadeautje voor de niet mee-borrelende mensen.
Voor u majesteit.

Aanvulling: hier nog meer spannends van het gebeurde! Deze week verandert er nog elke dag iets aan.

...

Krak

2004-09-02T21:43:00.000+02:00

Soms zeggen mijn hersens krak. Dat is niets ernstigs. Het gebeurt als ik hard nadenk.
Zo zat ik afgelopen weekeinde gezellig in een huisje aan zee met nog 20 anderen. Het was in Egmond en het kostte mij 3 en een half uur om erheen te geraken. Dat kwam doordat ik mij vrijwillig blootstelde aan de grillen van de NS. Tijdens al dat lange wachten, de lange ritten en de lange kaasbroodjes tussen de lange gezichten heb je veel tijd om lang na te denken. Zo vroeg ik mij af: waarom vertrekken veel treinen op rare tijden?
Sommigen vertrekken om 1 minuut over het hele uur, andere om 12 over, en weer andere om 7 minuten over het halve uur. Het moet een hel zijn degene te zijn die het landelijk vertrekschema moet vaststellen. Want al die rare tijden betekenen natuurlijk dat elke trein rekening moet houden met een ander.
Maar... waar begint dat dan? Waar rijdt de basistrein? De eerste trein die als referentie voor alle anderen geldt? De oertrein? De moeder aller treinen? Ik kom er niet uit. Typisch een vraag voor nachtdienst denk ik. Helaas heb ik de eerstvolgende uitzending geen tijd.
De komende vier dagen hou ik mijn alleen nog maar bezig met mijn zeer openbare expo. Het zijn woelige tijden waarin kindertjes door Tsjetsjenen worden ontvoerd en abortusboten worden geënterd. Ook het uitzetten van mijn kunst over de gehele Nieuwe Binnenweg wordt een gevaarlijke missie. Hannah, de vreer en Judith zijn reuze dapper, omdat zij zich als vrijwilliger hebben opgegeven. U niet. U bent niet dapper. Maar uiteraard wel welkom voor de vrolijke opening rond twee uur 's middags...

...

KunstHulpStuk

2004-08-26T01:52:00.000+02:00

Er is nog steeds hulp nodig!
Geef je op voor een gezellig dagje 'plakken':

"...Help Het Hummeltje!
een unieke kans vrijwilligerswerk te doen met beeldend kunstenaar Joli(e)...
Bij Joli(e)s eerste publieke conceptuele kunst project in de openbare ruimte. Dit alles i.h.k.v. de manifestatie "Het dak eraf!" van zaterdag 4 september 2004 van 14:00 tot 0:00 uur, aan de Nieuwe Binnenweg, Rotterdam.
Joli(e) zoekt er nieuwsgierige vrijwilligers voor, dus geef je asjeblieft nu op!!!
Meld je aan, en denk niet: "ach, dat doet een ander wel..."
Er is geen geld maar wel gratis gezelligheid, een presentje en een allereerste blik op het door de CBK gesubsidieerde eerste mild-anarchistische Joli(e) project in de openbare ruimte. Ook leuk als je Joli(e) lange tijd niet meer gezien hebt.
www.wildpaden.tk
Als je je opgeeft als vrijwilliger, mag je een *echt* Joli(e) vest dragen EN krijg je dus als EERSTE te horen waar het project over gaat!!! Eerder nog dan de gasten die op de opening zullen verschijnen rond 2 uur 's middags.
Joli(e) gaat stickers op het wegdek plakken en laat 10 unieke A0-posters ophangen in de etalages van de volgende panden: CBK Rotterdam, VolumeMarkt Supermarkt, Coffeeshop Sky High, Fabricati, Turkish Airlines, Audiogallery, Wester Apotheek, Atelier Theo, WesterPaviljoen en Kinky Kappers.
Vooral het plakken van de stickers wordt een spannend karwei.
Er worden er 1000 gedrukt waarvan een deel op de Nieuwe Binnenweg moet belanden, maar dat kan alleen met JOUW hulp!
Meld je aan via de commentaarlink of via jolarti@wanadoo.nl
en maak het hummeltje blij!
Er is _vooral_ hulp nodig op de zaterdag voor het plakken en ook weer op de zondag voor het weer weghalen - dat laatste is makkelijker.
We verzamelen op zaterdag om kwart voor 12 bij cafe Stalles (11:45h).
De officiele opening is pas om 2 uur (14:00h).
Daar ben je bij deze in ieder geval voor uitgenodigd.

De weblog kunstwereld begint incestueus te worden. Ik blijk samen met Zeekomkommer op dezelfde pagina te staan, maar bij een andere expo...
Wel dezelfde locatie:
"...zaterdag 4 september, 14 - 24 uur: Het dak eraf!
Op 5 september presenteren de Rotterdamse kunstinstellingen op de uitmarkt hun programma voor het nieuwe culturele seizoen. Als aanloop naar die dag presenteert het Centrum Beeldende Kunst een voorproefje van wat het publiek van Rotterdamse kunstenaars kan verwachten. Dit gebeurt op 4 september 2004 aan de nieuwe Binnenweg met een feestelijke start van het nieuwe culturele jaar onder de noemer: Het dak eraf!
Diverse kunstenaars zijn gevraagd locatiegebonden werk te tonen in en om de Artotheek, maar ook op diverse andere locaties in de straat. Dit resulteert in een grote diversiteit, variërend van fotografie en video tot installaties, performances, interactief theater en nog vele andere kunstvormen..."
www.joliesworld.com

Make Up Sex pt. VI

2004-08-24T13:18:00.000+02:00

Soms heb ik geen tijd voor al dat geblog en dan moet ik het naderhand weer goed maken.
Net zoals hier, en hier staan er wel 3 onder elkaar. En dit hier is ook een gouwe ouwe.
Het is dus weer zover. Maar ik kom altijd weer bij u terug.
U treft het maar met mij.

Om mij te belonen moet u echt hier eens klikken.
Dank u. Ik voel me al veel beter.
Yum yum.

Leuk trouwens, zo'n kijkje in het verleden van je blog. Inmiddels is mijn onbeantwoorde liefde voor Femke flink bekoeld. Ik heb nu een crush op Rebecca Gomperts die Women on Waves heeft opgericht. Daar moet ik dan ook maar snel een wedstrijdje aan wijden.

Supermarkt irritatie: ik erger me aan bliepmiepen die niet de afscheiding blokjes doorschuiven langs de lopende band. Dan moet je degene voor je aanstoten, bah. En het is zo simpel: als de kassatrut nou gewoon eens een flinke hengst geeft aan het voorste blokje dan schiet het achterste vanzelf naar het eind van de baan. 'Overdracht van moment' het dat in de natuurkunde geloof ik.

Wetenschappelijke vraag: Ik snap niet waarom een fles cola die in de Albert Heijn koeling heeft gestaan blijft condenseren in het bovenste gedeelte. Precies tot waar de vloeistof spiegel kwam. Als ik de fles verwarm met mijn hand gaat het weer weg, maar het komt altijd terug.

Ik heb voor Turtle een filmpje gemaakt waarop ik mijn vliegticket een striptease uit laat voeren.
Ook maak ik er verleidelijk swingende bewegingen bij. Turtle kwam niet meer bij van het lachen. Ik kon haar zien kronkelen op haar webcam :-) Van nu af aan weet iedereen dat het een beetje ongewoon kan zijn om met Joli(e) een relatie te hebben. Nog 31 dagen. Dan zien we elkaar. Ik tel ze af door streepjes te kerven op de muur voor mijn computer.

Degene die ooit zei dat sporten gezond is, moet gedwongen worden tot achterwaarts horden lopen...
Of oraal gewichtheffen...
Ik haat sport, maar wat Leontien van Moorsel heeft gedaan is bovenmenselijk: blesseert zich maar haalt 2 dagen later gewoon goud. Dan is Pieter van den Hoogenband, die zich op gelijke hoogte plaatste met Johnny Weismuller (je weet wel: Tarzan) maar een dag later te verbouwereerd was om boven de 17e plaats te komen, een echte loser. We zouden zijn tepels met kleine weerhaakjes moeten doorboren.

Hannah schreef op 19 augustus een stukje waar ik het hartgrondig mee eens was. Het zijn altijd anderen die over anderen beslissen. In mijn geval heb ik met een huisarts te stellen die mij geen toestemming wil geven voor sterilisatie voor mijn 32e; ook beweerde hij dat ik 'niet in de risicogroep' zit toen ik een HIV test aanvroeg. Dat kan die man niet weten. Die ouwe hetero.

U bent niet erg oplettend: normaal gesproken publiceer ik hier elke 15e van de maand een gedicht van min of meer bekende dichters. Deze maand moest ik dat door het FFOCS festival jammerlijk laten schieten, maar u heeft er niet eens om gevraagd.
En om u te plagen, doe ik er alsnog eentje. Aanstaande donderdag ga ik me laten inschrijven in de bijstand. Dan moet ik ook verplicht een herintegratie traject in:

Gust Gils
1924-2002

EEN GEVAL VAN HERSCHOLING

De dichter die uit eigen werk zou lezen
was met z'n dronken kop
zo keihard de orkestbak ingepleurd

dat hij nadien
zelfs met het witste wasprodukt
daaruit niet meer te verwijderen viel.
wel heeft de dichter moeten leren
muziseren van de dirigent

tweede triangel, minder makkelijk
instrument dan u denkt.

-

Teveelsteveelteveel

2004-08-23T05:05:00.000+02:00

Het festival is voorbij.
Ik heb er mijn allereerste performance ooit gedaan en ik kan niet zeggen dat het erg beviel, maar het was een goede oefening en alle begin is moeilijk. De performance die ik had bedacht bestond uit mijzelve die in Christiens labyrint rondloopt en regelmatig het hoofd stoot tegen denkbeeldige muren. Binnenkort heb ik het tekst en fotoverslag van het gehele festival af waarin ik meer van mijn 'dingen' laat zien, maar dat wordt een niet-publiekelijk toegankelijke pagina in het Engels. Als u daarin geinteresseerd bent, zet dan uw email adres in het commentaarblokje. Dan kan ik u het geheime webadres toezenden.
Nu moet ik me gaan concentreren veels teveel andere dingen in veel te korte tijd, namenlijk op de bijstand, het transgender weekeind waar ik een workshop "soldeer je eigen gorgel apparaat" ga geven, op mijn Turtle die ik spoedig in San Francisco in de armen sluit en natuurlijk op mijn grote, grote, grote expo via het CBK die plaatsvindt over de gehele Nieuwe Binnenweg te Rotterdam op zaterdag 4 september...
Ik heb uw hulp hierbij nodig!!!
Het wordt hardstike leuk met u erbij.
Spoedig volgt hier een oproep.

Tekst weblog.heldergekaapt.nl: "...Het labyrint van Christien Claassen is af. Om vijf uur vrijdagmiddag is het officieel in gebruik genomen (veel kinderen uit de buurt waren ons al voor). Atten van der Vlugt en Joli(e) verzorgden een presentatie van muziek en beweging. Daarna volgde een bonte stoet kunstenaars, die soms moeite hadden hun grote voeten te laten passen in de bochten van het labyrint..."

...

Heerlijk Helder

2004-08-18T00:39:00.000+02:00

Net op het moment dat het festival in Den Helder waar ik campeerde een beetje op gang begon te komen en de contacten tussen kunstenaars onderling begonnen te gaan lopen, moest ik weg.
Maar vrijdag ga ik weer terug om te kijken wat er allemaal gemaakt is en om samen te werken met een aardige kunstenares die ik er heb ontmoet en ook om mijn eigen werk weer mee terug te nemen na afloop. Uiteindelijk heb ik zelfs drie sculptuurtjes neergezet in plaats van twee. En twee animatiefilms: 1 DVD voor in de exporuimte en 1 film in de cinebus.
Er zijn ter plekke ongeveer 70 kunstenaars aanwezig, maar ik voel slechts met enkelen een 'klik'. In ieder geval met Uli en Paul. Ik ben er achter gekomen dat het eerst op sociaal vlak goed moet voelen voordat ik een samenwerking op professionele basis kan beginnen met iemand. Maar als ik sociaal klik met een kunstenaar wil dat nog niet zeggen dat we een artistiek ding kunnen doen - zeker niet als ons werk overeenkomt. Het werk van Uli en mij lijkt op elkaar. We klikken ook erg goed, maar ik denk niet dat we ooit samen kunnen werken aan iets. Dat zou teveel botsen. Christien en ik klikken ook erg goed, maar ons werk staat mijlenver uitelkaar - dat geeft een bepaalde losheid en dus gaan we vrijdag iets doen. Lekker laagdrempelig.
Ohja: u kunt ook elke dag online kijken of er iets gebeurd is. Ook hier en hier
Dat ga ik ook doen.

...

Forbidden Fruitcake

2004-08-09T20:27:00.000+02:00

Ik moet nog van alles solderen met veel gehaast kunst-en-vliegwerk maar aanstaande vrijdag is het al zo ver: editie 2004 van het Forbidden Fruits Of Civil Society Festival gaat van start.
In de stadshal (Kampanje) Bernhardplein 10 te Den Helder zal meer dan een week lang (van 13-20 aug) autonome cultuur te beleven zijn.
Joli(e) exposeert er... Hé, dat ben ik...! Om precies te zijn, vertoon ik er twee kleine interactieve electronische sculpturen en 2 animatiefilms.
Forbidden Fruits Of Civil Society is een do-it-yourself uitwisselingsfestival dat al meer dan tien jaar georganiseerd wordt. Meestal op locaties in de Balkan, maar dit jaar in Den Helder!
De Stadshal is een bekend pand, voormalig museum, en biedt een enorme ruimte aan een keur van spontane cultuur uitwisselingen tussen de Balkan- en Nederlandse kunstenaars - ook op enkele andere plekken in de stad zal er geimproviseerde cultuur gebouwd worden.
De interactie tussen de verschillende nationaliteiten tussen maatschappelijk geengageerde kunstenaars is 1 van de voornaamste aspecten. Zie de website ffocs.org voor de geschiedenis van dit initiatief.
Vanaf 13 augustus bent u van harte welkom op Festival Forbidden Fruits of Civil Society, met beeldende kunst, fotowerk, mini-bioscoop, concerten, performances, videokunst, laagdrempelige workshops en nog veel meer.
Bovendien kunt u dan mij in levende lijve komen aanschouwen van 13-16 augustus en op de laatste dag 20 augustus.
Zo'n kans laat je toch niet gaan?

...